Leugens.nl

We doen het allemaal: liegen. We vinden vaak dat we daar moreel recht op hebben. Lees meer »

Beging de dubbele leugen die de vaste bezoekers van leugens.nl inmiddels kennen: hij zette in op nepnieuws voor zijn partij Denk en toen hij betrapt werd loog hij weer. De haan bleef kraaien. Lees meer »

Het was groot nieuws in de dagbladen. “Meer vertrouwen in elkaar en instituties” meldde het CBS op 28 mei 2018. Want: “In 2017 zei 62 procent van de bevolking van 15 jaar of ouder vertrouwen te hebben in de medemens. Dit onderlinge vertrouwen is de afgelopen jaren geleidelijk toegenomen.” Lees meer »

Bij complottheorieën speelt ijdelheid een grotere rol dan paranoia. Kijk maar naar Willem Middelkoop. Lees meer »

Door het slijk halen van vermeende fraudeurs en andere foutdoeners is zo gebeurd in het overschrijfland dat zich ‘media’ noemt. Maar rehabiliteren ho maar, zegt ex-bestuurder Geert Dales.

Gelezen: Volkskrant 9 juni 2016, door Marcel van Lieshout en Jaap Stam

Dales had niet gefraudeerd bij Hogeschool InHolland noch was hij zo ernstig in de fout gegaan met de aanleg van de Noord-Zuidlijn in Amsterdam als was bericht. Maar ‘trial by media’ had z’n werk al gedaan.

Citaten uit het vraaggesprek:

‘Een van de kinderachtigste beroepsgroepen is de journalistiek, vindt Geert Dales (66). ‘Probeer eens een journalist aan de lijn te krijgen die onzin over je heeft geschreven en je wilt verhaal halen. Die is onbereikbaar of duikt weg’, foetert Dales thuis in Hoofddorp. Zijn mailtjes aan een journalist blijven vrijwel altijd onbeantwoord.’

‘Dat Dales nooit is veroordeeld, of zelfs maar in het vizier van het Openbaar Ministerie is geweest, vormt voor sommige gebruikers van Twitter en Facebook geen beletsel hem voor dief of oplichter uit te maken. Dales: ‘Moet je eens proberen met hen in contact te komen. Lukt je niet.’

‘Wat hem opvalt is ‘de volgordelijkheid’ der dingen. ‘Het gaat snel, het is onverwacht, de publieke opinie heb je per definitie mordicus tegen. De journalistiek springt er bovenop, is uitermate onzorgvuldig in de berichtgeving en weigert vervolgens de zaak recht te zetten. Het is een mission impossible. Jij zit met de gebakken peren.’

Hij gaat er een boek over schrijven. Leuk. En is voorzitter geworden van querulantenpartij 50Plus. Handig?

Richard Mutt, de naam op het beroemde urinoir (‘Fountain’) van 1917, is geen pseudoniem van Marcel Duchamp. Volgens wetenschappers is de ware bedenker barones Elsa von Freytag-Loringhoven. Destijds een vriendin van Duchamp. Lees meer »

John Carreyrou schrijft ‘Bad Blood, secrets and lies in a Silicon Valley startup’ over Elizabeth Holmes die hij eind 2015 in de Wall Street Journal betrapte op bedrog met bloedtestbedrijf Theranos. Lees meer »

Er is een sluipende politisering van het openbare leven gaande. Mocht deze zich doorzetten, dan zal dat vroeg of laat het einde van ons klassieke onderscheid tussen feit en fictie inluiden. Lees meer »

Dat berichtte De Telegraaf, op grond van tien jaar oud onderzoekje dat een andere krant toen aanhaalde. Lees meer »

Dat minister Eric Wiebes van Economische Zaken loog over kennis over documentatie (‘memo’s’) rond afschaffing van dividendbelasting is evident. Maar heeft premier Rutte ‘onbewust’ waarheid verzwegen zoals NRC beweerde? Lees meer »

Trouw publiceerde in oktober 2017 een ‘open brief’ van Jelle Brandt Corstius op de voorpagina, waarin hij schrijft dat hij in het prille begin van zijn tv-carrière op zijn werk is gedrogeerd en gedwongen tot orale seks. ‘Niet onzorgvuldig,’ zo oordeelde de Raad van Journalistiek, maar wel de inleiding van dat stuk door Trouw zelf. Lees meer »

Sterke duiding van NRC Ombudsman Sjoerd de Jong. Lees meer »

De distributie van de leugen en eigen waarheid zijn goedkoop en gewoonte geworden

Bekende columnisten van Volkskrant en NRC kloppen tegelijk ongeveer dezelfde conclusie observaties in over eenvoud van leugenverspreiding, verschillend, maar beide goed.

Beiden tikten hun column op maandag(avond) 16 april 2018 en hun kranten publiceerden ze op 17 april 2018. Verschillende oorzaken, beide heel plausibel. Kan het niet laten: welke is dan mer waarheid en welke is meer eigen theorie?

Bert Wagendorp schrijft:

‘Nu is alles anders. De slinkse beïnvloeding van de publieke opinie via de reguliere media is iets uit de oude doos. Sociale media hebben dat gemakkelijker en veel goedkoper gemaakt. De prijs van de waarheid is flink gedaald; gehaaide manipulatie is binnen ieders handbereik gekomen. Zelfs Dotan kan het.

In het klein is het de voortdurende manipulatie van uw en mijn werkelijkheid, op steeds meer niveaus. Door die dekselse Dotan dus, maar misschien ook wel door politici en commerciële partijen. Niemand weet op welke schaal het gebeurt en vermoedelijk is het einde voorlopig niet in zicht. Het is goedkoop, het is verleidelijk en het werkt. En het maakt alles en iedereen kwetsbaar – vooral de feiten.’

Tom-Jan Meeus meent:

‘En nu we allemaal onze kanalen hebben voor verspreiding van ons nieuws, zien we dagelijks het ontnuchterende bij- effect: het nieuws wordt er niet betrouwbaarder op…

Zelf geef ik de voorkeur aan een andere verklaring: het ligt aan onszelf. We hebben het zenden van eigen feiten geperfectioneerd, en de controle erop geminimaliseerd. Dus zien burgers journalistiek vooral nog als sta-in-de-weg van hun interpretatievrijheid: blijf met je rotpoten van mijn rotfeiten af.

Zo zijn we in een merkwaardige overgangsperiode beland, waarin verzinsels en gevoelens in media routinematig worden verward met feiten.’

(Wat borstklopperij durbij: twee jaar geleden schreef ondergetekende dat factchecken weinig meer zal opleveren omdat ontvangers van boodschappen er niet meer ontvankelijk voor zijn.)

Dat is niet gratis, maar je wordt bij het verzilveren van je ‘gratis lot’ gedwongen eerst te registreren om er dan achter te komen dat je ook een lot moet kopen en voortaan deelnemer bent. Lees meer »

De hoogleraar accountancy aan de universiteiten van Nyenrode en Leiden zet even krachtig als humoristisch uiteen over een ‘jaarverslag annex sprookjesboek’. Lees meer »