Wetenschappelijke neptijdschriften en congressen
Wetenschapsjournalist Stan van Pelt schreef het boek Sloppy Science over de wereld van fraude, nepartikelen en namaakcongressen.
Gelezen: Erasmus Magazine en Volkskrant
“Stan van Pelt dook voor zijn boek in bekende fraudegevallen…schreef met behulp van AI een nepartikel…en bezocht een namaakcongres in Boedapest… In ruim driehonderd pagina’s beschrijft hij hoe wetenschappers, hunkerend naar schaarse onderzoeksgelden en dun gezaaide carrièremogelijkheden, soms uit de bocht vliegen en zo de hele academische wereld een slechte naam bezorgen….
Omdat collega-onderzoekers niet altijd weten dat de data nep zijn. Of dat een experiment is opgeblazen; dat er bijvoorbeeld slechts tien proefpersonen waren in plaats van de honderd of duizend waar het artikel van spreekt. Maar de resultaten worden wel meegenomen in overzichtsanalyses en in de geneeskunde worden daar weer medische richtlijnen op gebaseerd.
Ik heb een paar keer gesproken met een Nederlandse hoogleraar in de gynaecologie aan de Monash Universiteit in Australië, Ben Mol, die zich daar enorm kwaad over maakt en probeert dit soort praktijken te stoppen. Hij zegt: ‘Er gaan vrouwen en baby’s dood omdat wij dit allemaal maar laten gebeuren.’ Foutieve data zijn een soort nepnieuws dat de hele wetenschappelijke literatuur aan het vervuilen is.”
Peter Olsthoorn | 27-09-25 10:27
Uw e-mail adres wordt niet gepubliceerd en niet aan derden verstrekt.
Omgangsvormen