Liegen met beschadiging van kinderen 

Valse beschuldigingen door ex’en

Beschuldigingen van kindermisbruik na een echtscheiding zijn vrijwel altijd gelogen.

Gelezen: Onderzoeksrapport, Volkskrant achtergrond

Nu is er dan het ‘Onderzoeksrapport ‘Misbruik, misleiding en misverstanden’, van de Landelijke Expertisegroep Bijzondere Zedenzaken. Deze beoordeelt complexe, twijfelachtige politiedossiers.

Belangrijke uitkomst voor de vele ex’en (vooral vaders) die vals beschuldigd zijn, niet enkel van misbruik maar ook van geweld. Vaak zwijgen ze omdat elk woord eraan besteed meer goed dan kwaad doet. Het ‘waar rook is, is vuur’ beheerst vaak hun bejegening. Ze leven in een hel, zien hun kinderen veelal niet die worden meegesleept in de leugen door de moeder.

Strafdossiers zijn bestudeerd van 42 zedenzaken die zijn begonnen na een echtscheiding en adviezen uitgebracht aan officieren van justitie. In 95 procent van deze zaken is het stopzetten van vervolging geadviseerd wegens ‘onvoldoende aanwijzingen’ voor misbruik:

86 procent ‘tegenstrijdigheden, onjuistheden, onmogelijkheden, ernstige tekortkomingen’ en bij 9 procent was nader onderzoek zinloos.

Het rapport verhaalt van een aantalvoorbeelden van leugens van moeders en het blijkt dat uiteindelijk kinderen het slachtoffer zijn. Hulpverleners leven van dit soort klachten en zijn vaak niet kritisch. Een paar voorbeelden:

  • “Een moeder doet aangifte van seksueel misbruik van haar drie jonge kinderen (drie, vijf en zes jaar) door haar ex-man. Moeder heeft sinds de scheiding al meerdere keren aangifte van ontucht gedaan, ook tegen opa van vaderszijde. De Raad voor de Kinderbescherming constateert dat moeder gefixeerd lijkt te zijn op het misbruikverhaal en daarmee de kinderen ongeremd belast.”
  • “Een gescheiden vrouw doet voor de tweede keer aangifte van seksueel misbruik van haar zoons (twaalf en tien jaar) door hun vader. De aangifte die ze twee jaar daarvoor deed met betrekking tot misbruik en mishandeling is geí«indigd in een sepot wegens gebrek aan bewijs. Vader heeft de kinderen twee jaar niet gezien en procedeert om een omgangsregeling te krijgen. Alle kinderen zijn in therapie.”
  • “Moeder beschuldigt haar ex-man van seksueel misbruik van hun destijds driejarige dochter en doet tevens aangifte van bedreiging”¦Over moeder wordt door getuigen gezegd dat ze liegt en manipuleert, dat ze het kind geen structuur biedt, dat ze het niet accepteert dat vader zich met haar opvoeding bemoeit, dat ze ex-partners tegen elkaar opzet, dat ze in 2004 aangifte van verkrachting heeft gedaan [vermoedelijk tegen haar ex-man, maar in haar huidige aangifte zegt ze hier niets over], dat ze in 1998 aangifte heeft gedaan tegen een andere man vanwege seksueel misbruik en stalking, dat ze in een gesticht thuishoort.”
  • Moeder beschuldigt haar (ex)vriend van seksueel misbruik van haar dochter (elf jaar ten tijde van de aangifte). Ze vermoedt namelijk dat haar dochter wordt misbruikt en de enige die daarvoor in aanmerking komt is haar (ex)vriend”¦In het verleden heeft moeder ook anderen beschuldigd van seksueel misbruik, te weten een medewerker van de peuterspeelzaal en oma van vaderszijde. Moeder bezoekt regelmatig hulpverleners met het meisje”¦De dochter is civielrechtelijk onder toezicht gesteld.”\

Het rapport gaat ook over valse beschuldigingen van misbruik in de hulpverlening. Daarover later meer.

  • Reacties

  • Louis | 09/12/08 om 01:37

    Het is weerzinwekkend hoe de politie met aangifte van beschuldigingen om gaat. Daarna volgen de verhoren van de verdachte en zijn kinderen. Onder druk van de politie worden er gestuurde en gesloten vragen gesteld aan de kinderen. De politie zal scoren ! Wat ze achterlaten is onmeetbaar veel verdriet en ellende voor (vaak vaders) de valse beschuldigde, en ook voor de kinderen ! Beschuldiging die meestal voortkomt uit wrok en verdriet van de ex-partner. De politie heeft er geen idee van wat de gevolgen zijn voor deze valse beschuldigde.

  • Ro | 09/12/08 om 20:00

    ik begin ook in deze nachtmerrie verzeild te raken mijn vriendin en ik gaan uit elkaar
    we hebben samen een dochter 2,5 jaar oud ze wil me mijn dochter ontnemen en begint
    werkelijk van alles te verzinnen van mishandeling tot incest en alles wat mij als vader kan schade.
    Vrouwen kunnen gevaarlijk zijn ze kunnen je hele leven kapot maken en de politie gelooft haar ook nog

  • Louis | 10/12/08 om 02:00

    Ro,

    Ik kan je vertellen blijf bij je zelf jij kent de waarheid! Hou die vast laat je omringen door echte vrienden want die heb je heel hard nodig om staande te blijven. Praat met echte vrienden. Alleen red je het niet. Ik adviseer je om niet op de zelfde mannier terug te vechten zoals je vrouw nu doet. Verlaag je zelf niet op die mannier want dat breekt je zelf af. Het is niet moeilijk om lelijke verhalen te vertellen en een relatie volledig in de negatieve sfeer te plaatsen. De politie wil score om huiselijk geweld aan te pakken ook als het ten koste van jou gaat. De rechtspraak is soms ”˜krom’. Ze hebben oor voor het verhaal wat door je vrouw verteld wordt. Ik weet niet wat haar redenen zijn van haar verzinsels. Beweegredenen zijn vaak verdriet boosheid en teleurstelling er wordt met modder gegooid. Justitie zal het uitvergroten. Ik heb me er van weer houden om met modder te gooien en dat is voor mij goed geweest. Ik ben er wel uit gekomen het was een hel kan ik je vertellen. Ga hulp zoeken went je eventueel zelf tot slachtoffer hulp maar niet uit rancune, het is jouw verhaal jouw waarheid. Laat je niet afslachten de waarheid is het belangrijkste. Mijn vrienden en bevriende gezinnen hebben enorm geholpen. Ik hoop en wens dat jij die ook hebt. Ongetwijfeld zullen vrienden en familie zich tegen je keren. Voor jou is het belangrijk om een goede houding aan te blijven nemen. Probeer de regelmaat in je leven houden.
    Het zou goed zijn als er eens anders tegen dit soort aanvechtingen van beschuldigen gekeken zou gaan worden, het is niet altijd de waarheid. Het is meestal wel zo dat de man alles kwijt raakt en soms ten onrechte het slacht offer wordt. Familie advocaten zijn niet altijd kundig op dit gebied je hebt dan een goede strafadvocaat nodig. Ik hoop dat je die vind of dat iemand zich kan melden voor jou die dit stukje toevallig leest. Een straf advocaat die zich echt in wil zetten voor de waarheid! Volgens mij is er op dit terrein werk te doen en is er veel leed voor onschuldige die door partners uit rancune aangevochten worden.
    Ik wens je veel sterkte

  • Louis | 10/12/08 om 02:28

    Rechters zwichten vaak voor moeders die in de slachtofferrol kruipen, en die na scheiding, meestal uit rancune een hele opsomming van negatieve aspecten over de vader uitspreken, geen contact tussen het kind en de vader willen. Die situatie druist in tegen internationale verdragen, tegen de Nederlandse wet én tegen het belang van het kind. Veel rechters ontzeggen onrechtmatig het contact tussen vader en kind met als argument dat er ‘rust’ moet komen. Maar er komt geen rust, wel volgen nieuwe procedures, verdere escalatie omdat de wet niet wordt toegepast. En dat verbroken contact wordt maar zelden hersteld, van uitstel komt afstel. Vaders verliezen hun kinderen vaak in een loyaliteitstrijd aan de vrouw
    Als je bijna zeker weet dat je de kinderen, kunt behouden (en alimentatie en bijstand ontvangt) kun je het je permitteren een scheiding aan te vragen. Dat verklaart waarom in 80 procent van de gevallen moeders het initiatief nemen om te gaan scheiden. De financií«le gevolgen van een scheiding (alimentatie aan de vrouw) hebben vaak vele jaren een grote invloed op uw dagelijks leven.
    Een andere katalysator is het feit dat mannen in Nederland steevast als overbodig, als sukkels, als gebruiksvoorwerp worden neergezet. Deze geest geeft vrouwen sneller een ontevredenheidsgevoel over hun man. Voor 1970 was het huwelijk een contract tussen twee personen. Dat contract bracht rechten en plichten met zich mee én bescherming (van de kinderen). Plicht tot samenwoning, plicht tot het hebben van sex, plicht tot het verzorgen en onderhouden van elkaar. Plicht elkaar lief te hebben. Plicht om bij elkaar te blijven in goede en slechte tijden. Net zoals een arbeidscontract twee partijen aan elkaar verbindt, kon slechts éénzijdig echtscheiding aangevraagd worden, indien één partij aantoonbaar nalatig was, net als bij een arbeidscontract.
    Als moeder niet de kinderen kan meenemen met uitsluiting van vader, zal zij ook minder lichtvaardig overgaan tot scheiding. Dat blijkt ook uit onderzoek . De wet van 1998, waarin ook het belang (en contact) van het kind ligt verankerd, wordt door rechters frequent niet wordt toegepast. Is dat de reden voor VVD-er Luchtenveld om een initiatiefwetsvoorstel in te dienen: scheiden zonder rechter en co-ouderschap na scheiding tenzij ouders anders overeenkomen?
    Het lijkt dat rechters scheidingen indirect stimuleren: moeder krijgt meestal alles wat ze vraagt. De rancune jegens de vader, hij was er niet voor het gezin,maar haar eigen druk bezet leventje wordt daarbij meestal niet onder de loep genomen. Daarom wordt zoveel door moeders gescheiden, terwijl deskundigen uitspreken dat scheiding voor kinderen hoofdtrauma nummer 1 is. Uit onderzoek blijkt dat overspel, geweld, alcohol- of drugsgebruik een ondergeschikte rol spelen in de redenen om te scheiden. Ruim driekwart van de mensen die scheiden geven aan dat ze ‘niet meer met elkaar kunnen communiceren’ en minder dan een derde van de gescheiden mensen zegt na scheiding gelukkiger te zijn geworden. Of dat scheiden de oplossing bied is de vraag wel een betere communicatie zou bijdragen aan minder leed voor alle partijen.
    Ieder etmaal zijn in Nederland circa 170 kinderen betrokken bij een scheiding. In verreweg de meeste gevallen willen kinderen geen scheiding. Voor de helft van deze kinderen leidt de echtscheiding tot een permanente ontwrichting in de relatie tussen de ouders en meestal tussen de vader en de kinderen. Het Parool berichtte eind vorig jaar dat meer dan 16.000 kinderen jaarlijks het contact met hun vader verliezen of een slecht contact hebben.
    De scheidingscultuur is ook een oorzaak van de toename van valse aangiften van mishandeling en incest en daardoor weer aangiften van valse aangiften. Rechters klagen over hun werkbelasting, terwijl zij dit zelf voor een deel veroorzaken. Ook prediken zij als juristen (evenals de moeders) het belang van het kind, maar handelen daar niet naar. Als rechters de wet hanteren, zal dat leiden tot minder lichtvaardige scheidingen, minder ellende voor kinderen, (groot)ouders en een enorme kostenbesparing voor de maatschappij. Therapeuten zullen dan snel hun huidige visie: ‘denk aan jezelf in plaats van het kind en gezinsbelang voorop te stellen’, wijzigen in ‘hoe los ik het probleempje op dat de ouders niet meer met elkaar kunnen communiceren’.

    trad22

  • Ron | 11/12/08 om 02:08

    hallo mensen ik vindt dit wel heel erg bekend voorkomen zeg,en het is ook echt zo.
    exxen doen echt alles als je kinderen samen hebt om vaders buiten te sluiten bij het kind.
    domme antwoorden zoals het kind heeft geen vader nodig of ze /hij went er wel aan,wat een onzin zeg en dat noemt zich een goeie moeder voor ons kind.
    wat je ook tegen je ex zegt of probeerdt voor jullie kind luisteren naar de vader doen ze gewoonweg niet en gaan lekker hun eigen gangetje,zeker als je geen zeggenschap over je kindje hebt geven ze je nog een stevige trap in je rug na met alles wat jij goed bedoelt voor je kind.
    het is en blijft toch ook jou kind en dat zien ze dan totaal niet meer,niet alleen de vader lijdt van de pijn en verdriet maar ook het kind die haar vader liefde niet krijgt door een egoistische moeder die denkt dat het kind alleen van haar is.

  • George Konings | 14/12/08 om 15:59

    Beste Ron , ik weet zo goed wat je beschrijft hier en wens je ook alle sterkte en blijf bij jezelf en ga door voor je kind , ik doe het ook en zal het gewoonweg niet loslaten , is ook in belang van mijn kind

    George

  • Mar | 21/12/08 om 23:35

    Louis,

    Ik ben het in hele grote lijnen met je eens, maar wil alleen graag een klein stukje nuancering in jouw verhaal aanbrengen. Helaas zijn er ook mannen die op exact dezelfde wijze de omgang met de kinderen ‘frustreren’. Die als zij zich in dezelfde positie bevinden als jullie vrouwen, exact hetzelfde gedrag gaan vertonen.
    Ik heb jarenlang in jullie positie verkeerd en waar het in beginsel op neer komt is dat een ieder die de ‘macht’ over zijn/haar partner kwijt raakt, dit probeert te behouden door de a.s. ex-partner te ‘chanteren’ met de omgang met haar/zijn kinderen óf met de financií«le afhandeling van de scheiding.

    Gelukkig komt er langzamerhand wat verandering in de rechtspraak en zien rechters in dat er echt iets moet gebeuren als er ‘valse’ aangiftes worden gedaan.

    Zie bijvoorbeeld: http://www.praatmee-online.nl/viewtopic.php?f=9&t=49

  • louis | 07/01/09 om 23:06

    Mar,

    Ik heb je stukje vaak gelezen maar het is mij niet zo duidelijk wat je nu bedoeld……… ????????

  • Mar | 25/01/09 om 21:28

    Louis,

    Wat ik bedoel is dat er steeds vaker rechters zijn die uitspraak doen tegen de ‘verzorgende’ ouders die hun ex-partners chanteren met de omgangsregelingen.

    De laatste uitspraak is dat een moeder een werkstraf van honderd uur heeft opgelegd gekregen, wegens het ‘opzettelijk onttrekken van een minderjarige aan het wettelijk gezag’.
    (Zie http://www.praatmee-online.nl/viewtopic.php?f=16&t=80)

    De uitspraak van deze rechter/rechtbank zal ongetwijfeld weer een stuk jurisprudentie toevoegen aan de rechten van het kind en van beide biologische ouders. De verzorgende ouders zullen moeten leren dat zij niet langer ‘straffeloos’ de kinderen het omgangsrecht met de andere biologische ouder ontnemen.

  • gea | 11/03/09 om 09:48

    niet goed worden jullie van die exen? nou het kan nog bonter,na al 2 jaar geterroriseerd te worden door de ex van mijn vriend kon ik 8 week terug op het politiebureau komen ben een aantal uren verhoord want exje van vriend heeft aangifte gedaan en je raad het al: ik zou mijn vriend zijn dochter verkracht hebben met keuken gerei en met veel vingers had ik de vagina van het arme kind bewerkt,ik ben in de gelukkige omstandigheden dat ik dit soort viezigheid niet eens kan verzinnen,maar zo,n arm meisje van 4 jaar dit laten zeggen om van de omgangsregeling af te komen is ………. nou ja verzin het zelf,en je vraagt je af wanneer vrouwe justitia wakker wordt, oh nee dat loont niet,is ook zo. mvg gea

  • a | 02/04/09 om 19:36

    Ja ik ben 2 kinderen kwijt geraakt, door de aangiftes van mijn ex-man, de ex-vrouw van mijn vriend, en mijn ex-man hebben een verbond gesloten 5 jaar geleden, wij zijn allebei 2 kinderen hierdoor kwijt geraakt, aangiftes, voogden die alles geloofde, mijn jongste dochter is voor ander halfjaar geleden uithuisgeplaats, omdat ik een kortgeding had gewonnen dat de vader mijn dochter terug naar haar moeder moest brengenn hij had haar na een omgang niet terug gebracht, de politie, toen de hulpverlening, hebben aangegeven aan de Raad dat mijn dochter terug moest naar haar moeder. Op het moment dat dit gebeurde, heeft de raad mijn dochter uithuisgeplaats, want er moest een onderzoek plaats vinden. we zijn nu ander halfjaar verder, tig onderzoeken, twee voogden, de eerst voogd zag meteen dat de vader een groot probleem had dat ik een nieuwe partner had en de ex-man geen controle meer over mij had. Toen er een tweede voogd kwam ( je raad het al een vrouw) mijn ex-man heeft haar om zijn vinger gebonden, de geweldige man, die vertelde dat ik sla mishandel. en mijn vriend ook.
    veel aangiftes volgen, 3 zijn geseponeerd, en de vierde loopt nog. Mijn dochter heeft tijdens de uithuisplaatsing bloot gestaan aan het manupilerde gedrag van haar vader, en haar oudere zus. Dit kon gewoon door gaan. Dus mijn jongste dochter wist er geen eind aan. Toen heeft de voogd besloten om mij de moeder omgang ondertoezicht te geven. Dus zonder dat de voogd daar iets over heeft gemeld, heeft ze naar mijn dochter bevestigd dat vader wel een gelijk moest hebben. Mijn dochter vertelde vroeger altijd als ze terug kwam van de omgang van vader \” Mamma , pappa zegt dat jij mij slaat, en ik heb volgens pappa blauwe plekken op mijn rug\” o zei ik dan en doet mamma dat. Nee vertelde ze dan maar pappa zegt het en als ik het aan andere mensen vertel krijg ik een spekje. Nou dit zegt toch genoeg, En nu word er gezegt dat ik niet mijn dochter begrijp, nee ik ga ook iets niet toegeven wat ik niet gedaan heb. Ik ben door de voogd ook onder druk gezegt, als ik mijn relatie verbreek, komt mijn dochter bij moeder terug? Dus ik heb de vraag nog maar eens herhaalt aan haar, maar ik zal toch zegt vader,ja dat laten we even in het midden. Maar als u vriend weg is vind vader het wel goed?
    Nou ik heb de voogd duidelijk gemaakt, dat ik me niet laat chanteren. Ik weet wat de waarheid is. In ik zal blijven handelen zo als het moet, een kind moet bij vader en moeder omgang hebben, een waardig omgang, en ik ga niet buiten met haar op straat lopen, omdat ze niet bij mij thuis mag komen. Ja ik ben boos. Hoe kan het zo zijn dat instantie alles klakkeloos aannemen, en niet aanwaarheid vinding doet. ……ja ben bang dat niemand daar mee antwoord op kan geven, en dat het voorlopig ook niet zal veranderen. Maar ik blijf hopen om mijn dochters ooit nog eens te zien, en dat ze zelf gaan inzien dat wat hun vader hun verteld niet waar is. Hij mag nu in het dorp met zijn veren gaan pronken, wat mijn dochter gaat volgens de voogd bij hem wonen, met als onderbouwing dan heeft ze altijd nog een vader en zus, en als ik haar bij u plaats dan heeft ze alleen een moeder,?????De vader heeft altijd omgang gehad, ik wilde dat ook.
    Vader heeft een probleem en de kinderen zijn de dupe, ik heb 6 jaar gevochten, mijn portomonee is leeg en mijn lichaam is op, ik moet mij zelf in bescherming nemen. Maar ik hoor al om mij heen dat niemand dit begrijpt…..jammer.

  • Henk | 18/05/09 om 21:53

    Zeer herkenbaar allemaal.
    Ben ook beschuldigd door mijn ex van seksueel misbruik met mijn dochterje van 2 1/2 jaar.
    8 Weken heb ik mijn kinderen niet gezien, omdat mijn dochtertje gezegd had dat ik haar tussen de beentjes zou hebben geaaid. Aangezien mijn ex geen vertrouwen in mij heeft wilde ze dit dolgraag geloven. Haar vriend had het immers ook gehoord.
    Het is een rechtzaak geworden en de rechter heeft geoordeeld dat de omgang met mij(de vader) weer moest worden hersteld, maar dan wel onder toezicht van mijn huidige partner.
    Een raadsonderzoek van de raad voor kinderbescherming volgde en sinds 1 mei 2009 is de omgangsregeling zoals die was weer hersteld.
    Vandaag heb ik mijn ex aan de telefoon gehad en zij kwam met het verhaal dat mijn dochter ( nu inmiddels drie jaar oud ) gezegd had dat mijn partner haar daar! geknepen had. Ze had ook groene afscheiding en het stonk bij haar genitalieen.
    Mijn partner heeft mijn ex ook aan de telefoon gehad en er op aangedrongen om naar de huisarts te gaan voor nader onderzoek. Er is bij ons niets voorgevallen en wij denken dat mijn ex mijn dochter manipuleerd.
    Hoe kan een kind van 2 a 3 jaar oud zoiets verzinnen? Of er moet bij mijn ex iets voorgevallen zijn.
    Misschien nog belangrijk te vermelden. Mijn ex is bekend met borderline persoonlijkheidstrekken.
    En wij zijn bang dat dit nog lang niet het einde is en dit komt de ontwikkeling van de kinderen niet ten goede.

  • raymond | 20/05/09 om 15:39

    beste henk,

    heb jij eventueel interesse om je verhaal te doen in een nieuw blad over recht? (www.rechtmagazine.nl). je kunt me mailen op rja@fnl.nl.

    raymond

  • Nico | 25/05/09 om 18:28

    Al die reactie’s het lijkt wel allemaal eender,ooit gesproken met een rechercheur in haar vrije tijd.Wist u dat 60% van al het huiselijk geweld door de vrouw zelf wordt veroorzaakt door uitlokking en ed.Maar bij de aangeefster wordt niet aan waarheids vinding gedaan.Dus voor de man het proces van Kafka.

  • Sandra | 27/05/09 om 10:06

    Mijn partner is gescheiden sinds 2007. Wij zijn recent via internet er achter gekomen waar zijn zoon op de psz zit. Zijn ex heeft hem hier nooit over geinformeerd en vond dat ook niet nodig ondanks vele malen vragen van onze kant. Hij mocht zich niet bemoeien met de opvoeding, dit is herhaaldelijke malen toegeschreeuwd via de telefoon. Sinds wij een advocaat hebben genomen is het alleen maar erger geworden en hebben we haar gedaagd voor de rechter. De psz heeft zij nu gevraagd op schrift te stellen dat zij hen altijd heeft gezegd volledige medewerking te geven terwijl wij 2 maanden geleden te horen kregen van die psz dat zij van zijn ex te horen had gekregen dat zij absoluut geen enkele informatie mogen doorgeven. Kunnen wij hiermee iets doen ten opzicht van die psz??? want leugen op leugen kan natuurlijk niet. Zijn ex weet dat ze fout zat en nog geen dag het convenant heeft nageleefd en wil nu de onschuld zelve gaan uithangen. Help!!
    Sandra

  • barbara | 03/07/09 om 20:59

    Nou, dan zou ik ook graag mijn reactie willen plaatsen.
    Ik ben moeder van ondertussen zes kinderen. Vier kinderen uit mijn eerste huwelijk en twee van mijn huidige huwelijk.
    Ik heb zoveel ellende gekend tijdens mijn scheiding die ongeveer nu vijf jaar geleden plaatsvond.
    Mijn vier kinderen waaronder een tweeling waren eerst woonachtig bij mij. Mijn exman kwam wanneer hij zin had opdagen en anders was hij stappen etc.
    Hij betaalde helemaal niets, sterker nog ik gaf hem geld als hij niets had terwijl ik in een uitkering terecht was gekomen doordat ik mijn baan niet voort meer kon zetten met de zorg van vier kinderen alleen.
    Ik heb hem opgegeven moment moeten vragen of hij de zorg van de tweeling op zich wilde nemen. We waren een jaartje verder en hij had ondertussen een vaste relatie.
    En ze vonden het goed. Ik had het verschrikkelijk zwaar en het leek mij de enigste oplossing die ik nog zag.
    Geen wolkje aan de lucht. Zijn vriendin was zelfs nog heel aardig tegen mij.
    Toen ik een half jaar later besloot om naar spanje te verhuizen kreeg ik problemen met mijn oudste dochter die er als een berg tegenop zag.
    Na veel overleg besloot ik haar zelf een keuze te laten maken wat ze het liefst wilde.
    Ze besloot om in haar vertrouwde omgeving te willen blijven..en dat maakte dat ze bij haar vader wilde gaan wonen.
    Ik had overleg meerderen keren erover en we spraken af dat de kinderen elke vakantie bij mij in spanje zouden verblijven i.v.m school etc.
    Achteraf ging alles misschien heel snel..en heb ik alles niet zo helder voor ogen gehad.
    Maar ik zag absoluut geen problemen…tot ik in spanje stond te wachten op mijn kinderen en ik niemand zag.
    Ik besloot direct naar nederland te vliegen…er moest iets aan de hand zijn.
    Bij aankomst in nederland zocht ik uit wat er gaande was en kreeg ik de schrik van me leven.
    Ik was de volledige voogdij kwijt, mijn ex had een maand na mijn vertrek het aangevraagd bij de rechtbank die zonder pardon de volledige voogdij aan hem toewees.
    Gelijk nam ik contact met mijn ex op die me doodvrolijk aan de telefoon zei…met jouw hebben wij helemaal niets meer te maken, jij krijgt de kinderen nooit meer te zien.
    In schock ben ik terug gevlogen naar spanje…dit moest ik eerst verwerken. Ik dacht dat ik in een verkeerde nachtmerrie belandt was en kon het allemaal niet bevatten.
    Dit kon toch niet mogelijk zijn?? Maar geloof me mensen…het is allemaal mogelijk in nederland.
    Vervolgens ben ik zeven keer terug gevlogen naar nederland en er was geen vechten aan. Ik heb ze nog 1 keer terug gezien waar ze me vervolgens niet eens meer mama noemde..maar me bij me voornaam noemde. Het was heel zwaar en een klap in me gezicht.
    Ik wist me geen raad…
    En op de dag van vandaag weet ik me geen raad.
    Er is zoveel onzin en leugens vertelt en nooit heeft iemand mij opgeroepen als moederzijnde om mijn verhaal te kunnen doen.
    Het was zelfs zo dat de raad van de kinderbescherming zich er opvlakkig mee bemoeit had en zeiden dat ik beter de kinderen met rust kon laten.
    Op het schoolplein werd ik zelfs door de directrice het plein afgewezen doordat ze zei…sorry mevr. wij hebben alleen wat met u exman te maken en u heeft geen zeggenschap meer erover.
    Ik heb alles gedaan om mijn kinderen te kunnen zien of te spreken…zo ver dat het ten koste ging van mezelf.
    Toen bereikte ik een grens na jaren dat ik moest bedenken dat ik me eigen leven moest oppakken.
    Het ging namenlijk ook ten koste van mijn huidige gezin die ik ondertussen gevormd had.
    Ik kan jullie zeggen dat ik van heel ver ben gekomen…dat ik het heel slecht heb gehad.
    Op de dag van vandaag begrijp ik het nog steeds niet hoe het mogelijk is.
    Mijn ex had toendertijd vele aangiftes gedaan over mijn huidige man dat deze slecht voor mijn kinderen zou geweest zijn.
    Op de dag van vandaag achtervolgt het me doordat de raad van de kinderbescherming een dossier heeft opgestuurd vanuit nederland en wil weten hoe het met mijn twee kinderen gaat uit mijn huidige gezin.
    Alles spookt door me hoofd heen…ik ben een doodnormale moeder..heb altijd een hele goede baan gehad.
    Heb nu een eigen zaak..en ik weet dat dit misschien niets te maken heeft met het zijn van een goede moeder maar ik wil jullie aangeven dat er niets mis is in ons gezin.
    We zijn gelukkig en onze kinderen ontbreekt het aan niets.
    Maar je vraag je toch af waar dit allemaal goed voor is en hoe een ex je leven kan afbreken.
    Heb ik niet genoeg verloren?? Het is gewoon schandalig dat ik mij verantwoordelijkheid moet afleggen over kinderen waar ik nog nooit iets slechts mee gedaan heb.
    Ik weet gewoon niet wat ik meemaak. Ik heb de beste advocaat uit amsterdam in handen genomen…en je wil denk ik niet weten hoeveel geld ik in de jaren al kwijt ben aan deze pure onzin.
    Ik zag de site…heb al jullie verhalen gelezen en kan gewoon niet geloven dat dit allemaal kan in nederland.
    De enigste troost die ik zie in de verhalen is dat ik niet de enigste schijn te zijn die in een nachtmerrie belandt is, die niet schijnt te stoppen. Maar het is te gek om over te praten.
    mvg barbara

  • Benny | 26/08/09 om 12:41

    Ook ik ben na onze scheiding door mijn ex beschuldigd van het misbruiken van ons toen 3-jarig dochtertje. Van de ene op de andere dag stortte mijn wereld in. Ik heb de politie ingeschakeld die vertelde niet veel voor mij te kunnen doen en als de valse beschuldigingen aan bleven houden, ik maar aangifte moest komen doen. Ondertussen was wel mijn hele familie- en kennissenkring op de hoogte van de onterechte beschuldiging. Heb ook de Contactgroep Onterechte Beschuldigingen geraadpleegd. Naast veel bruikbare tips, kreeg ik via een ander slachtoffer van een onterechte beschuldiging ook een adres van een bedrijf dat onderzoek verricht voor particulieren met de leugendetector. Hier heb ik mij uitgebreid laten testen en uiteraard was de uitslag voor mij positief. Het onderzoeksrapport laat ik nu lezen aan iedereen die mij vragen stelt over de beschuldiging. Inmiddels heb ik ook aangifte gedaan wegens laster tegen mijn ex. Als er nieuws hierover te melden is, schrijf ik een nieuwe bijdragen.

  • ontwaakt | 26/08/09 om 23:03

    Ik kan dit soort verhalen over onterechte, weerzinwekkende beschuldigingen meestal niet lang achter elkaar lezen aangezien mijn bloed dan bijna letterlijk begint te koken van verontwaardiging en frustratie (zelfs zonder dat ik er ooit persoonlijk mee te maken heb gehad). Ik wens iedereen die momenteel vecht om zijn/haar kind(eren) te mogen zien ontzettend veel sterkte.

    Desondanks lees ik hier ook een aantal opmerkingen waar ik een hele vieze smaak van in mijn mond krijg.

    “Wist u dat 60% van al het huiselijk geweld door de vrouw zelf wordt veroorzaakt door uitlokking en ed.”

    schreef Nico.

    Ja, en als ze nou maar niet dat korte rokje had aangetrokken, was ze ook niet verkracht.

    Ga jij je alsjeblieft heel erg diep schamen Nico. Als iemand zich niet kan beheersen, ongeacht de oorzaak, hoort die persoon zich uit de situatie te verwijderen i.p.v. te gaan rammen. Ik ben trouwens heel benieuwd waar je die ’60%’ vandaan haalt.

    Louis schreef iets over een ‘plicht tot sex’ binnen een huwelijk. Is dat een grap? Of ik nu getrouwd ben (geweest) of niet, als ik geen zin heb, ben ik niet frigide, of manipulatief of wat dan ook. Dan heb ik gewoon geen zin. Punt. Volgende keer beter. Zou jij je vrouw of vriendin werkelijk kunnen gebruiken als ‘dumpplaats voor je kwakkie’ zonder je druk te maken om haar mening en gevoelens?

    Louis schreef ook: Een andere katalysator is het feit dat mannen in Nederland steevast als overbodig, als sukkels, als gebruiksvoorwerp worden neergezet.

    Waar baseer je dit op? Ik denk zelf dat het wel meevalt. Het is in ieder geval niet mijn mening over ‘de Nederlandse man’. En ik suggereer nu niets over jou of wie dan ook persoonlijk (echt niet), maar ik
    vraag me af hoeveel mannen vinden (al dan niet stiekem), dat hun vrouw of vriendin ze
    ‘hoort te behagen zonder te klagen’ en dan, wanneer zij dit niet (altijd) doet, uit rancune, gefrustreerdheid en (jawel, daar is ‘ie dan) seksisme uitspraken zoals bovenstaande doet.

  • U. Nooteboom | 03/09/09 om 18:09

    Mijn ex flikt hetzelfde bij mij en m’n kinderen.
    Ik mag ze alleen zien met haar erbij.
    Ze is zelf seksueel misbruikt geweest en projecteerd haar frustratie daarover op mij. Gevolg: Ik zie m’n kinderen niet normaal en zij zadelt hen op met leugens, kortom; ze ontneemt hen hun vader.
    Ik ben aan het zeulen met mediators, etc. , ben zelf veel te meegaand, want zo wordt alles alleen maar langer gerekt. Nu sta ik op het punt om een rechtzaak er van te maken, want het duurt al driekwart jaar.

  • de neve kris | 26/09/09 om 16:44

    hallo ik heb sinds donderdag ook zeer slecht nieuws gekregen namelijk ik wordt ook beschuldigd van verkrachting van moijn dochter van 15jaar en alles zou over 13maand gebeurd zijn en elke keer op een dinsdag als mijn vriendin zou langer werken en ze werkt van 8-17u en ik van 10-18u45 dus zou ik ook niet weten wanneer en al de aanklachten begonnen toen mijn dochter terug bij haar moeder ging wonen want daar tussen was ze sinds onze scheiding aan mij toe gewezen ik weet ook dat het mijn ex haar vriend christof is die er tussen zit want de dochter is nu zijn beste maatje en ze krijgt zoveel drugs als ze wil en ook andere middelen als je dochter met 25gr gras zoals ze het noemen rondloopt op school is dat al niets meer zeker en dat ik haar betast aan haar borsten en vagina en dat al zes keer zegt ze en haar van de trap gooide en haar liet liggen met een verstuukte voet en dan gaan rondstrooien dat ik een homovader ben IK ben nu volop getuigens aan het verzamelen heb ook al een bewijs van de gynecoloog dat ze nog maagd was toen ze bij ons vertrok laten doen door mijn vriendin om haar pil op te vragen en ben naar de politie geweest om mij te melden om een leugendetector te laten doen ik wacht nu af op volgende stappen dat ik kan doen indien er nog iemand tips heeft mag hij of zij mij melden alvast bedankt

  • Petra | 16/09/10 om 19:39

    Het zijn echt niet alleen vrouwen die dit doen. Na een ruzie en mijn zoon die al 2 maanden niet maar naar zijn vader wil, werd vader kwaad en zei dat mijn zoon had verteld dat mijn huidige partner onder de douche zijn piemeltje hard maakte.
    Ten eerste doe ik mijn beide kinderen altijd in bad en ten tweede zou het een kwalijke zaak zijn dat mijn ex hier pas na 2 maanden iets over zegt.
    Mijn man en ik hopen nu zelfs op een onderzoek, zodat bewezen wordt dat mijn man dit niet heeft gedaan. En dit is nog maar een topje van de ijsberg van wat mijn ex ons allemaal aandoet. Ons zwart maken bij mijn zoon en hem leugens vertellen. Zelfs vertellen over rechtszaken. Ik wil mijn zoon zo min mogelijk belasten en erbij betrekken, terwijl zei juist alles vertellen.
    Mijn ex heeft geen aangifte gedaan (vooralsnog), maar morgen gaan wij naar het politiebureau om hier in ieder geval melding van te maken. Misschien een idee voor de personen hier die ook beschuldigd worden.
    Verder wens ik iedereen die dit meemaakt heel veel sterkte toe.

  • Bas | 19/09/10 om 10:17

    Huiselijk geweld is tegenwoordig alles wat een man doet dat een vrouw niet leuk vind. Blijf van mijn lijf huizen worden misbruikt als kinderontvoerings huizen, sektes waar vals beschuldigende dames hun zin krijgen, een verblijfsvergunning en andere maatschappelijke privileges. Met een eenvoudige valse verklaring zet een boze vrouw het hele beleid (inclusief justitie, alle instanties) naar haar hand, de man word onder de voet gelopen en fungeert als zondebok. Er vind geen wederhoor plaats, het protocol is indicatie geheim, obscurantistisch feministisch fundamentalisme. Wij hebben landelijke campagnes nodig waarin vrouwen/moeders als daders worden geportretteerd. Meer onderzoek en publicaties over Het premenstrueel-syndroom, Het borderline-syndroom, Het Othello-syndroom, Het ouderverstotings-syndroom, Het Stockholm-syndroom, Het Munchhausen-syndroom. Verplichte cognitieve verantwoordings trainingen voor vals beschuldigende slachtoffer spelende dames die hun families terroriseren. In het belang van onze kinderen, onze toekomst, pas goed op jezelf.

  • natas | 30/09/10 om 15:03

    Beste mensen,

    ik ben een moeder van een zoon van 13 jaar.
    Ik was getrouwd met een vrouw waar ik dacht mee oud te worden. in 2005 gingen we het huwelijksbootje in en in 2008 kregen we er nog een kindje bij die ik wettelijk geadopteerd heb.
    vorig jaar kreeg ik de schrik van me leven,ik kwam uit me werk en ik werd opgebeld door een oom van me ex die mij vertelde dat mijn ex en onze jongste zoon niet meer thuis kwamen en dat ik moest afwachten wanneer ik iets zou horen van haar advocaat. Niet veel later merkte mijn zusje haar iets op want mijn zusje had ook in het blijf van mijn lijfhuis gezeten en haar dossier lag bij mij thuis. De papieren van het blijf van mijn lijf huis van me zusje waren weg.
    De wereld valt onder je voeten vandaan. Mijn oudste zoon was inmiddels al thuis aangekomen en trof een leeg huis aan. Niet veel later werd ik beschuldigd van mishandeling richting mijn ex en mijn kinderen. mijn ex is ook het blijf van mijn lijfhuis ingegaan samen met onze jongste zoon Wat blijkt later dat mijn ex het dossier van me zusje had over genomen en zo haar eigen verhaal er van maakten om het tegen me te gebruiken.Maar toch deed de rechter uitspraak dat ik en mijn oudste zoon omgang mochten hebben met onze jongste zoon. Ik kreeg omgang met me jongste elke zondag van 09:00 tot 12:00 uur dat is even goed gegaan. Vorig jaar oktober liep het spaak ik wil mijn jongste zoontje ophalen op de afgesproken tijd en ik merk op dat mijn ex niet aan de afspraken hield van de rechter en de advocaten waarop mijn nieuwe vriendin door mijn ex schoonouders en mijn ex in elkaar werd geslagen. Mijn nieuwe vriendin is toen meegenomen door de politie omdat mijn nieuwe vriendin zichzelf ging verdedigen met een kinderhonkbal knuppel omdat ze door 3 man werd aangevallen en ik met de kinderen op een afstand alleen maar kon toe kijken wat er gebeurde. De politie heeft mij verklaring opgenomen en die van mij zoon en later is mijn vriendin losgelaten door de politie. Sinds die tijd is er geen omgangsregeling meer tussen mij en me jongeste zoontje. 09 november 2009 hadden we een rechtzaak over de voorlopige voorzieningen en de omgangs regeling over onze jongste zoon. en weer escaleerde het in de rechtbank nu werden zowel mijn vriendin als een vriendin van mij aangevallen door de familie van mijn ex. Mijn vriendin en een vriendin hebben hier over aangifte bij de politie gedaan. De rechter heeft uitspraak gedaan omdat wij niet op een normale manier met elkaar konden communiceren en heeft ons geadviseerd om mediation te gaan doen en dat de omgang in het veilighuis in utrecht gedaan zou worden. Ik heb toen een afspraak gemaakt bij het veilig huis ik heb een intake gesprek gehad. Kort daarna krijg ik een telefoontje van een medewerker van het veilighuis dat mijn ex niet mee wil werken om dat in utrecht te doen maar alleen in rotterdam. Ik ben er fel op ingegaan want dat was niet de afspraak en ik wilde vanwege de veiligheid van mijn oudste zoon niet naar rotterdam omdat daar haar familie woont die ook betrokken waren bij de vechtpartij in de rechtbank. Ook kreeg ik BJZ op mijn dag vanwege de vechtpartij van vorig jaar oktober. BJZ heeft een onderzoek gedaan naar mijn oudste zoon en er was gelukkig niks aan de hand en BJZ heeft ook het dossier gesloten. Maar ondertussen gaan de beschuldigingen over de mishandelingen alleen maar verder en word het alleen nog maar meer en meer. Mijn ex hoeft niks te bewijzen en kan zomaar roepen zonder bewijzen te overleggen. Mijn ex heeft aan de rechter gevraagd in maart j.l of de raad van de kinderbescherming wil gaan kijken voor 1 of 2 hoofdig gezag en daar stemde de rechter en ik in mee want wat heb ik te verliezen? helemaal niks. Eind juli kreeg ik van de raad een oproep voor een afspraak. Ik ben netjes op de genoemde tijdstip aanwezig en ik ben met die mevrouw in gesprek. Na het hele verhaal verteld te hebben heeft die beste mevrouw verteld dat ze eerst nog even op vakantie gaat en dat er eind september een oordeel was over het gezag. Afgelopen maandag had ik weer een nieuwe afspraak bij de raad voor de kinderbescherming. Die mevrouw vertelde me dat ze niet zo leuk nieuws voor me had want ze adviseerde de rechtbank om het volledige gezag van onze jongste zoontje aan mijn ex te geven ik was het daar niet mee eens maar dat was nog niet alles. Ook kreeg ik te horen van die beste mevrouw dat er ook weer een onderzoek naar mijn oudste zoon word gedaan en dat alleen maar wat mijn ex de wereld in heeft geholpen. Ik ben op dit moment emotioneel op en niemand die me gelooft ik moet maar met bewijzen komen terwijl me ex zo veel kan roepen. Ik ben op dit moment zoveel mogelijk bewijzen aan het verzamelen en instanties op aan het bellen die me kunnen helpen met deze onmacht. Ik heb afgelopen maandag mijn oudste zoon moeten vertellen dat hij zijn broertje niet meer te zien krijg. En geloof me om als moeder zijnde je eigen kind zoveel verdriet te zien hebben en dat je hem dat niet weg kan niet doet vreselijk veel pijn. Ik hoop dat jullie misschien nog een beetje advies voor me hebben die ik kan gebruiken om mij staande te houden en dat ik niet de kans krijg om nog een kind te verliezen door wat mijn ex de wereld in heb geholpen. Alle sugessties zijn meer dan welkom. Je mag me toevoegen op msn op anders een mailtje sturen. natas_lorenzo@hotmail.com
    En heren? ik leef met jullie mee. Want ik kan zeggen dat je je machteloos voelt door een ex die rare bokkesprongen maak over de rug van de kinderen die er niet om gevraagd hebben om in deze situaties terecht te komen.

  • Vera | 06/12/10 om 18:00

    Mag ik vragen waar iemand zich hier door een leugendetectortest heeft laten onderzoeken?
    Ik zag dat iemand een tip van een ander had gekregen over een leugendetectortest.
    Heel graag wil ik in contact met je komen!
    Mijn emailadres is: robijn_vera@hotmail.com
    Alvast hartelijk bedankt!

    Groetjes,
    Vera.

  • Louis | 15/12/10 om 00:22

    Feit
    Elk uur verliest één kind de omgang met vader
    Volgens recente gegevens van het CBS verliezen ongeveer 11.000 minderjarige kinderen per jaar het contact met een van de ouders na echtscheiding. Omgerekend komt dat neer op 27 kinderen per dag, waarvan 25 kinderen het contact met vader verliezen.

    Rust
    De vrouw zoekt rust ten koste van de rust van de man. De vrouw verbergt zich achter de rust van het kind. Maar krijgt het kind ooit rust als het leert zijn vader te haten?
    Geen vader meer, dat geeft de kinderen geen hoop voor de toekomst!

    Bemiddeling
    Gezien vanuit het kind kan geen mens het belang van bemiddeling ontgaan. Kinderen zijn veelal de dupe van de ‘lose-lose’ gevechten die hun ouders met ieder een advocaat aan hun zijde voeren. Kinderen mogen echter nooit de inzet van deze gevechten vormen zoals dat met twee advocaten al te vaak gebeurt. Kinderen moeten ook niet gehoord worden door de rechter om daarmee een keuzeprobleem van hun ouders te moeten oplossen. Van dit soort opdrachten dienen ze gevrijwaard te maar blijven

  • Louis | 15/12/10 om 00:25

    BESCHULDIGEN VADER
    Bent u zó teleurgesteld in uw leven, en inmiddels zó verbitterd en haatdragend dat u probeert de vader als ex-partner of ex-vriend uit uw leven en het leven van uw kinderen ”˜weg te poetsen’ ? Door ongegronde valse beschuldigingen richting de vader te uiten ? Door hem eerst zwart te maken in uw eigen vriendenkring, familie, buren en daarna bijvoorbeeld ook tegenover huisarts, meldpunt, jeugdzorg-instanties, school, en eveneens tegenover de kinderen ?
    Door uw eigen angsten en onzekerheden, jalouzie en frustraties op uw ”˜ex’ af te reageren en hierbij uw kinderen te gebruiken als middel om uw ”˜ex’ een ultieme slag toe te brengen ? Hiertoe geen middel te schuwen ? Door hem zelfs van een van de meest ernstige beschuldigingen, sexueel misbruik van de kinderen, te beschuldigen ? Hiervan, zonder na te denken over de ernstige consequenties richting de vader en zijn familie én het leven van de kinderen, aangifte bij de politie te doen ?
    Door uw hele omgeving én de kinderen met dit misbruikverhaal te ”˜vergiftigen’, net zolang tot iedereen uw waanideeí«n en misselijke verhaal actief of passief gaat mede-ondersteunen en ”˜geloven’ als ware het een feit, ondanks dat hier geen enkele feitelijke grond voor bestaat, ondanks dat uw omgeving niet op de hoogte is en/of zelf ervaren heeft hoe het family life tussen vader en kinderen is/was. Door hiertoe ook zelf therapeuten te zoeken die uw verhaal klakkeloos van u overnemen en willen ondersteunen vanuit hun eigen onprofessionaliteit en kortzichtigheid, zonder eerst met de vader te spreken, of de situatie die voorgelegd wordt eerst grondig te analyseren ?
    Herkent u hier iets van ? Hoe zou u het vinden als u het doelwit zou zijn van dergelijke praktijken ? Begrijpt u dat het beschadigen van de vader van uw kinderen eveneens een indirecte beschadiging van uw kinderen is, op korte, maar vooral op langere termijn ? De identiteit van uw kinderen komt in oorsprong voort uit twee volwassenen, de moeder én de vader. Beschadiging van de vader betekent daarom ook beschadiging van uw kinderen.

  • Hennebert luc | 20/02/11 om 09:38

    inderdaad en dit kan allemaal ongestraft gebeuren

    Goeie morgen ik ben luc, en kom meteen ter zake ik werd enkele jaren benaderd
    van iemand van vtm diensten ivm buren ruzie ze gingen daarover een programma maken ,
    dit is helaas niet gelukt om met men buur te spreken dus is er verder niks van gekomen van programma’s
    maar de ruzie is ondertussen uitgezaaid gelijk kanker men leven is een hell geworden ;
    door die roddels ik weet niet hoelang ik dit nog zal vol houden
    men leven is echt kapot.. is er de mogelijkheid
    tot een oplossing te komen want echt zo kan het niet verder”¦
    ik wil men leven terug word vals beschuldigd door roddels heb men dochter al 9 maand niet meer gezien
    en men X gebruikt men dochter om de vader te treffen dit is maar 1/10 van de storry he gaat veel dieper ”¦
    Dit is om gek van te worden ik was 7 jaar gehuwd ondertussen 8 jaar
    gescheiden ”¦een brave dochter van 9 ,
    altijd heb ik me aan het vonnis gehouden maar men x niet ze wou al
    enige tijd de familienaam op haar zetten nu in kort geding in 2007
    was de uitspraak co ouderschap dus samen het kind opvoeden
    en haar een stabiele omgeving geven nu de rechter had duidelijk,
    gezegd dat dit moest gebeurd zijn tussen 0 & 1 jaar dus ”¦
    nadien probeerde ze met de melding dat ik de vader niet zou zijn ,
    dit ging ook al niet geen DNA test ”¦.nu na 8 jaar leer ik iemand anders kennen
    alles ging goed op vakantie toen we terug kwamen
    heb ik nog 1 weekend men dochter bij mij gehad , nadien is men X
    alles te weten gekomen ”¦met grote problematiek als gevolg relatie stuk gelopen ”¦
    en nu is het reeds 9 maand geleden dat ik men dochter nog op bezoek heb gehad
    telkens ik haar niet mee krijg ga ik naar politie met het vonnis om klacht neer te leggen
    ivm niet naleven van vonnis ze heeft ondertussen ook een klacht neer gelegd dat ik
    op bezoek recht met eigen kind zou aangerand hebben de diensten hebben me gevraagd voor
    een polygraaf test die ik zeker niet weiger ik heb niet te verbergen
    1 week nadien weer een klacht dat ik bij haar thuis zou ingebroken hebben
    en tv -pc + scherm stuk gemaakt zou hebben en enkele papieren zou gestolen hebben
    dus ik vraag me eigenlijk af in wat voor apenland we hier wonen, ik heb zeker
    20 X de tele onthaal gebeld om de pijn en de druk te verminderen (depressie )
    met zich meebrengt ook heb ik bepaalde instanties gebeld en langs geweest
    maar hoe is het in godsnaam toch mogelijk dat er niemand mij kan helpen ”¦.al die pv’s van al die jaren ,
    en niemand doet er iets aan en nu nog steeds als ik politie bureau binnen kom beginnen,
    ze al te blazen..maar ik volg het vonnis..
    je moet als moeder ziek zijn van geest om je kind te gebruiken tegen de vader”¦
    Ik schrijf men X vrouw niet af als een monster maar dat mens geeft hulp nodig”¦
    Wat kan er nog gedaan worden ..???.
    ik moet terug voor jeugdrechtbank ivm met men dochter op 6 april ?????
    mijn vraag is dit de polygraaf test bewijst men onschuld niet , maar kan ik dit vertrouwen als bewijs dat ik wel,
    de waarheid spreek ze hebben me dit gevraagd dus ik heb niets te verbergen ,is dit apparaat te vertrouwen ?
    ik vind dat er meer opvolging moet zijn ivm het opvolgen van het kind”¦
    Ik heb wel een advocaat ok maar kan ik onschuldig in de gevangenis belanden ???
    Het begint me echt financieel uit te putten zit door deze situatie volledig of bijna,
    aan de grond ”¦wat kan ik verder nog doen behalve alles te verliezen en zelfmoord plegen..

    Vriendelijke groeten

    0485416189

  • friesland | 08/03/11 om 12:05

    Hallo,

    Nu scheren jullie de vrouwen allemaal over 1 kam.
    Dat vind ik nou erg jammer. Niet alle vrouwen zijn zo verbitterd en slecht. Ik heb er alles aangedaan om de kinderen in de buurt te houden van hun vader. Ik ben in de huidige woonplaats blijven wonen met de insteek dat als de kinderen ouder zijn, ze er zelf spontaan naar toe zouden kunnen. Ik had ook terug kunnen gaan naar de andere kant van nederland, waar mijn familie woont. Nu is de vader verhuisd naar het buitenland en liet nog weinig van zich horen een lange tijd. Kinderen hebben daar verdriet van gehad en zijn verder gegaan en hun vader figuur gezocht in mijn huidige partner. Ze waren toen nog jong. Nu wil mijn ex de kinderen weer hele weekenden meenemen naar het buitenland en de kinderen willen daar niets van weten. Ze lopen weg bij de deur als hij ze wil opkomen halen en willen echt niet met hem mee. Ze zijn sinds dat hij weer wat meer contact zoekt, er niet beter opgeworden, slecht op school, slecht eruit zien, veel ziek etc. Nu moet ik binnenkort naar de rechtbank, omdat ik de kinderen geestelijk zou mishandelen en tegen mijn ex zou opzetten, zegt mijn ex. Ik heb helemaal niets gedaan. Nu moeten ze dadelijk weer naar mijn ex van de rechter, terwijl de kinderen helemaal niet willen. Het gaat naar mijn idee toch erom wat de kinderen willen en niet wat de ouders willen, lijkt mij toch?! Dus heren ook niet alle mannen zijn even correct bezig.

    Groeten

  • Marlène | 27/03/11 om 20:01

    Ben het ermee eens dat je niet alle vrouwen/moeders over één kam kunt scheren. Natuurlijk zijn er moeders die eerlijk en oprecht zijn t.o.v. de vader van hun kind(eren) en meewerken aan een normale omgangsregeling of co-ouderschap. Helaas, de meeste vrouwen doen er werkelijk alles aan om “hun” kind(eren) bij de vader weg te houden.
    Internet staat er vol mee, die vrouwen kunnen het er zo vanaf plukken: narcistische vaders, psychopaten, mishandelaars, incestplegers en ga zo maar door. En ja, de rechters worden er kennelijk gek van, zien door de bomen het bos niet meer, zien alleen dat er “onrust”is tussen de ex-partners en dat is dan weer niet goed voor het kind, dus dan maar géén omgang!! Dat is vreselijk oneerlijk, immers die vrouwen lokken de “onrust” bewust uit omdat ze weten dat rechters dat niet bevorderlijk vinden voor het kind en zo is dan de cirkel rond. Ik maak het van zeer nabij mee hoe een vader machteloos staat tegen al die beschuldigingen die slechts één doel hebben: zijn leven kapot maken en omgang met zijn kindje op alle mogelijk manieren frustreren. En dat allemaal onder het mom van “bezorgde moeder”!! Nou, dat is het allerminst, ze komen er nog wel achter wat dit met hun kind doet want eens, al is het over 15 jaar, komt het uit en hoort het kind de waarheid. Daarom vaders: houdt een dagboek bij, schrijf op wat u voelt aan gemis en verdriet, hoe u gevochten hebt voor uw kind, hoeveel u van haar/hem houdt, dat u elke dag aan haar/hem denkt en in uw hart zit! Eens komt de tijd dat het kind zich bewust wordt van het feit dat het pappa nooit meer ziet en zal gaan vragen of u zoeken. Dan is de tijd gekomen uw dagboek aan uw kind te geven!! Dat is dan niet alleen goed voor uzelf maar meer nog voor uw kind die dan eindelijk weet dat het een pappa heeft die altijd van haar/hem is blijven houden en eindelijk verlost wordt van de trauma’s die het heeft opgelopen. Succes en sterkte wens ik alle lieve pappa’s die hun kind(eren) niet mogen zien!!

  • drenthe | 22/06/11 om 21:38

    hallo

    ik maak het zelfde mee met mijn ex
    ze probeert op alle manieren en ook zegt ze dat er sprake is van sexueel misbruik

    ik heb nu een nieuwe vriendin en we hebben samen een zoontje van 2
    mijn ex maakt het zo bont dat ze zelfs mijn zoontje van 2 er bij betrekt
    zo zou mijn zoontje ik bad aan de vagina van mijn dochtertje van destijds 3 jaar heeft gezeten mijn zoontje was toen 1.5 jaar

    mijn ex kreeg een nieuwe vriend toen begon mijn ex te veranderen naar een jaar gingen ze trouwen en een maand na dat ze getrouwd waren kreeg ik een telefoontje dat mijn dochter had tegen mijn ex gezegt dat haar broertje ergens met zijn vingertjes was naar binnen gegaan

    mijn vriendin stondt ook bij dit telefoon gesprek en zei dat kan niet ik laat de kinderen nooit alleen in de badkamer
    het is al helemaal niet mogelijk als de kinderen in 2 verschillende badjes zitten

    en later werd ik voor dergelijke dingen aangekeken

    in februari van dit jaar is het voor de rechter geweest en de rechter heeft uit gesproken dat de omgang gewoon moet door gaan zoals het hoort doet mijn ex het niet dan kost het 250 euro per weekend als mijn ex er niet aan mee werkt en dat loopt op tot 2500,-

    de uitspraak van de rechter legt ze gewoon naast haar neer en vervolgens zie ik mijn dochter nog niet

    ik snap niet dat dit zo maar ongestraf kan gebeuren in nederland alle vaders die dit mee maken zullen het vast met mij eens zijn dat dit voor een vader slopend is en ondraagelijk

    aan het einde van de maand juni is er weer een zitting en ik hoop dat er dan een einde komt aan deze verschrikkelijke situatie

  • Chris | 27/06/11 om 12:58

    Ik lees deze verhalen en realiseer me dat ik op een heel andere manier gereageerd heb op de beschuldigingen van seksueel misbruik.
    Het is bij mij ook gebeurd; mijn ex suggereerde mij dat ik onze oudste dochter zou hebben misbruikt.
    Mijn enige en meest logische reactie op dat moment was een glimlach op mijn gezicht. Ik wist wel beter en gelukkig was mijn dochter in een leeftijd dat zij haar eigen mond open kan doen; maar ik heb het haar niet eens verteld. Ik vond de beschuldiging te belachelijk voor woorden en ben overgegaan tot de orde van de dag.
    Daarna kwam nog eens tijdens een rechtzaak het verzoek aan de rechtbank om mij uit de ouderlijke macht te ontzetten wegen psychische kindermishandeling.
    Had ik op die momenten fel gereageerd had ik nu niet met de gebakken peren gezeten. Als ik toen gezien had dat die suggestie enkel manipulatief was geweest en dat ze nadien nog veel meer van dit soort acties heeft uitgevoerd, dan had ik nu nog 3 kinderen gehad….
    Laat ik duidelijk zijn, alle verhalen hier zijn mens onterend, maar dat wil niet zeggen dat elke scheiding dit met zich meebrengt.
    De suggestie van seksueel misbruik en het verzoek om mij uit de ouderlijke macht te ontzetten hebben veel kapot gemaakt bij mij, heel veel. De kinderen zijn door mijn ex ingepalmd en spreken haar taal, ik herken ze vaak nauwelijks.
    Mijn scheiding heeft mij een geweldige nieuwe relatie opgeleverd, een super vrouw die mij geleerd heeft te vechten voor wie en wat ik ben.
    Dat probeer ik ook elke dag te doen om mijn kinderen te zien en te spreken, cvontact met ze te hebben en waar mogelijk er voor ze te zijn. Maar het wordt me verdomd moeilijk gemaakt door die ex van mij.

    Onder de streep blijf ik positief; dankzij mijn vriendin kijk ik positief de wereld in; en WEET dat het ooit goed zal komen. Een strohalm? Nee een baken waar je op vaart!

  • Emmervol | 05/07/11 om 17:56

    Ik heb vanaf 2007 tot nu te maken gehad met vals sexueel misbruik en ben vrijgesproken van alles. Krijg ook schadevergoeding. Gestart is het met x-vrouw die dochter van alles in het hoofd zet. en stiedochter een aangifte heeft gedaan. Een tweede en derde persoon heeft ook meegedaan. Uit alles blijkt dat men niet de waarheid heeft gesproken. Ik wist dit al van dag 1. Ex heeft aangegeven vooraf. Ik maak je leven kapot. Mijn dochter wordt mij al vanaf die tijd ontnomen. En het rechtsyteem ben ik meer dan beu. Ik had de Raad om hulp gevraagd. Die zeggen dat ik afscheid van mijn dochter moet nemen,dat is beter voor haar, om stres te vermijden.
    Ik ben voornemens om mijn ex de onderzijde van het gras te laten zien. Ik ben alles zo beu. De schreuw in mijn geest wordt met iedere dag harder.

  • joke | 23/08/11 om 11:06

    ik ben een vrouw en met mij is net andersom me ex beschuldigt mij en ik word er gek van kun iemand me vertelen hoe ik in gods naam van die valsen beschuldegingen kun af komen me kinderen en ik krijgen stress wat niet hoeft ik doe alles maar blijft wel beschuldigt jo.fo76@hotmail.com aub laat me weten

  • Berk | 29/09/11 om 16:46

    Emmervol,….

    Je reactie is volkomen begrijpelijk.
    Maar uitvoering van je onderzijde gras plan zou ik nalaten.

    Persoonlijk ken ik de pijn die je, met velen samen, hebt te dragen.
    Toch raad ik je aan een weg te vinden via welke je je los kunt maken van de strijd.

  • Berk | 29/09/11 om 16:51

    @ Joke,….

    Je omgeving zal mogelijk de rest van je leven die valse beschuldigingen meedragen en je wellicht nog vaak daarmee confronteren.

    Voor JOU zelf heb je de mogelijkheid te kiezen je er wel of niet door kapot te (laten) maken.
    Het is zaak persoonlijk emotioneel zo sterk te worden, dat valse beschuldigingen je niet meer van je stuk brengen.

    Een moeilijke, eenzame, langdurige taak misschien, maar wel de enige mogelijkheid om een normaal leven te kunnen gaan leiden.

    Ondertussen de gebruikelijke juridische stappen blijven ondernemen. Het is belangrijk HOE je dat doet. Zorg voor rust in jou, gedurende dat proces.

  • Iris Kuntkes | 07/12/11 om 22:22

    Hallo allemaal,

    Ik ben een tweedejaars student aan de filmacademie in Brussel en ben bezig met mijn scenario voor mijn volgende kortfilm. Het gaat over een tienermeisje die altijd een goede band met haar vader heeft gehad. Op een dag hoort ze van haar moeder dat haar vader een nieuwe vriendin heeft en niet meer terug komt. Haar wereld stort in, en een paar weken later hoort ze van haar moeder dat ze vroeger is misbruikt en allemaal andere dingen die ervoor zorgen dat ze haar vader niet meer wil zien. Haar moeder manipuleert haar omdat ze bang is dat haar dochter bij haar vader gaat wonen en zij zelf alleen achter blijft. Ik loop vast in mijn scenario en zou graag wat hulp willen van mensen die ervaring hebben in een dergelijke situatie. Ik heb hier zelf namelijk geen ervaringen mee.
    Alstublieft, email mij, zodat ik misschien met uw hulp verder kan met mijn scenario.
    Alvast bedankt!

    Vriendelijke groeten,
    Iris Kuntkes

  • Iris Kuntkes | 07/12/11 om 22:34

    Mijn emailadres is iriskelly.k@hotmail.com
    Dit was ik vergeten te vermelden bij mijn vorige reactie.
    A.u.b. mail mij om mij te helpen met mijn film, want ik wil een film maken waarmee ik goed duidelijk maak wat de gevolgen kunnen zijn van zo’n valse beschuldiging!

  • Ouderverstoting.nl | 22/01/12 om 16:35

    @ Iris Kuntkes

    Als je wilt kunnen we ten behoeve van je korte-film-scenario een afspraak maken om hierover te spreken.

    vrgroet, EvdWaal

  • Janet | 04/04/12 om 21:16

    Kan iemand mij misschien meer uitleggen hoe deze vorm van journalistiek tot stand komt? Jullie noemen een paar voorbeelden en ik weet niet hoor, maar 1 van die voorbeelden komt bijna of geheel volledig overeen met mijn man zijn situatie en het verbaast me allicht enorm dat hier tegen te komen. Misschien puur toeval, maar is toch wel heeel erg frapant. Daarbij wil ik even erbij zeggen dat het voor iedereen uitermate vervelend is als je in zo’n situatie zit, het maakt het leven niet makkelijker. Ik hoop dat jullie er ooit uit gaan komen, en dat zo’n site als deze niet meer hoeft te bestaan in de toekomst.

  • Marc | 15/05/12 om 15:45

    Vandaag,15 mei 2012 kreeg ik een brief van mijn advocaat dat ik beschuldigd word van sexueel misbruik van mijn dochter van 6 jaar.
    Het verhaal begint 10 maand geleden. Mijn toenmalige vrouw verlaat het huis om 200 km hiervandaan te gaan wonen en werken. De kinderen, dochter van 6 en jongen van 7 blijven bij mij, zij bezoekt ze in het weekend. Op 3 december geeft ze me aan dat ze wil scheiden maar weigert een ouderschapsplan in te vullen, ze heeft geen tijd, we moeten dat samen doen en ze vraagt me om te wachten tot eind februari omdat dan samen te doen met een bemiddelingsbureau.
    28 februari ontvoerd ze de kids van school en legt klacht neer bij het AMK wegens verwaarlozing en eventueel sexueel misbruik.
    Het AMK onderzoekt en stelt vast dat er geen bewijs is van sexueel misbruik, en stelt voor dat we samen zo snel mogelijk tot een echtscheiding moeten komen met een regeling van de kinderen.
    De echtscheidingsprocedure had ik intussen wel ingezet.
    Elk contact met mijn kids weigert ze, telefonisch niet en omgangscontact met mijn kids weigert ze.
    Bij de rechtzaak waar een voorlopige regeling zal worden genomen wordt ze verplicht mij contact te laten met mijn kids, haar argumenten van verwaarlozing worden zwaar in twijfel getrokken en in afwachting blijven de kids bij haar tot er een onderzoek is geweest van bureau jeugdtoezicht.
    Na aandringen van haar advocaat geeft ze me na een week eindelijk een tel nummer dat ik met mijn kids kan bellen.
    Ik bel onmiddellijk en ik heb 2 dol enthousiaste kinderen aan de telefoon die honderduit vertellen over van alles en nog wat, over ik mis je enz.
    Op 1 mei krijg ik mijn dochter niet meer aan de telefoon en de volgende dagen niet meer.
    Volgens de aanklacht zou mijn dochter pas op 3 mei gezegd hebben dat ik haar sexueel misbruikt zou hebben.
    Het vreemde aan dit verhaal is dat de eerste aanklacht niet ontvankelijk verklaard wordt en eens ze inziet dat de kans op verliezen groot wordt er een nieuwe klacht komt. Intussen heeft ze en krijgt ze alle tijd om mijn kinderen te manipuleren en te bewerken. Bij elk telefoongesprek met mijn zoon zit ze er naast en als het haar niet zint wordt de telefoon gewoon uitgezet.
    Kan iemand mij een advies geven hoe ik nu mezelf kan verdedigen?

  • Hans | 28/05/12 om 01:28

    Zo snel mogenlijk alvast een advokaat in de hand nemen die deskundig is op zeden zaken.

    Hieronder een webside ven een advikaat die zeer deskundig is.
    Hij kan jouw precies vertellen hoe je nu moet handelen.
    Deze advokaat is ook mijn advokaat hij is zeer deskundig.
    Ik ben namenlijk ook 2 keer vals beschuldigd.

    http://www.ahjgvanvoorthuizen.nl/

    Veel sterkte

    Hans

  • Marcel | 08/06/12 om 21:49

    Ik ben een vader van 41 en ik heb een dochter van 10 in december wordt ze 11 en ik ben mijn dochter nu 4 jaar kwijt omdat ik valsbeschuldigd ben van sexueelmisbruik van mijn dochter, door mijn ex en door Rvk en WSJ heb ik heel lang gevochten voor mijn dochter en heel veel geld in gestoken en alles verloren en nou kan ik nooit meer vechten voor mijn dochter geen geld meer en mijn dochter roept al heel vaak papa ik hoop dat ik weer bij jou kan zijn en ze hebben mijn dochter 11x verhuist in 3 jaar en ik als vader wordt nergens meer bij betrokken en ik kan vertellen dat mijn ex poging tot doodslag boven haar hoofd heeft hangen omdat ze vader van kind geprobeerd heeft vader van het leven te betroven in 2008 en de aangifte heb ongeveer een jaar of twee jaar later gedaan en dat was niet meer geloofwaardig.
    Er zijn veel rechtzaken geweest over mijn dochter en ik had haar bijna thuis vooraltijd, maar mijn ex en WSJ en RvK wist op een van de manier dat weer tegen te houden waardoor mijn dochter nooit meer thuis komt tot haar 18de en ik en mijn ex zijn allebij het gezag kwijt en mijn dochter mag nooit meer bij vader op bezoek komen en nooit meer logeren.
    Ik ben ten einde raad, want ik weet het niet meer omdat mijn geld op is en ik kan nooit meer vechten voor mijn dochter.

    Ik ben zwaar depressief, hart klachten slecht slapen en m’n werk die eronder leid.

    Want wat ik echt wil is het volgende:

    1) dat mijn dochter voorgoed bij vader komt wonen.
    2) dat ik het volldige gezag over mijn dochter terug krijg.
    3) dat ik volledig vrij wordt gesproken.
    4) dat moeder berecht wordt voor haar daden.
    5) dat ik schadevergoeding krijg voor de schade die is aangericht door moeder, RvK en WSJ, € 30.000.000,=
    6) dat mijn dochter nooit meer haar moeder mag zien.
    7) dat moeder vooraltijd straatverbod krijgt.
    8) heb ik schade vergoeding gekregen dan dat ik een huis koop op geheime locatie.
    9) volledige politie bescherming.
    10) Naam wijziging van vader en dochter om nieuw leven te beginnen.

    Vertel mij maar wat ik nog meer kan doen?

  • Bianca | 09/06/12 om 20:33

    Helaas….zeer herkenbaar. Ik ben als moeder op deze manier 2 kinderen kwijtgeraakt na mijn scheiding in oktober 2005. Heb ze weinig gezien en ze hebben nog minder bij mij geslapen. Ik zeg nog wel eens dat ik blij mag zijn dat ik geen man ben, anders had ik ook nog een aangifte van sexueel misbruik aan mijn broek gehad. In juni 2008 ging het helemaal mis en toen heb ik mijn kinderen niet meer gezien of gesproken. Mijn dochter was echt ANTI-mama en als de kinderen ruzie hadden dan beschuldigden ze elkaar van “Mama-kloon” wat zo’n beetje het erste scheldwoord was wat je kon bedenken! Ik zweef al jaren tussen hoop en wanhoop, tussen boosheid en schuldgevoel, voel me afgewezen en uitgekotst. Mijn jongste wilde me wel zien maar wist niet hoe hij dit tot stand kon brengen. Dit ging namelijk tegen de wens van zijn vader en zijn grote zus in. Ik ben blijven vechten, heb het zelfs voor elkaar gekregen dat mijn kinderen OTS kregen. Maar ook dát bleek een wassen neus. Asociaal gedrag lijkt in dit land beloond te worden. Net op het moment dat ik het eigenlijk min of meer op zou geven en de beslissing nam om het los te laten en volledig voor mezelf zou gaan, stond tot mijn grote verbazing Kerst 2010 mijn dochter voor de deur. Ik wist werkelijk niet hoe ik moest reageren…ik bevroor gewoon! 2 weken later kreeg ze ruzie met haar vader, grotendeels omdat ze mij stiekum had opgezocht. Ze kwam weer in contact met mij en haar vader weigerde elk contact. Een enorm gevecht met Jeugdzorg volgt want die wilde haar in een pleeggezin plaatsen. Uiteindelijk wordt ze aan mij toegewezen maar toen begonnen de problemen. Het meisje was zó enorm vergiftigd dat ze werkelijk geen goed woord of idee over mij had. Het was alsof ik het paard van Troje binnenhaalde. En dat wat mijn ex van buitenaf deed, deed zij nu van binnen uit. Het resultaat was dat zij in september 2011 op een internaat terecht kwam waar zij toen ook weer voor het eerst haar vader zag.Hij gaf haar de keus (waar jeugdzorg bij zat!): of je kiest voor mij of je kiest voor je moeder. En als je voor je moeder kiest dan wil ik niets meer met je te maken hebben!!!! Mijn dochter was wijs en koos voor de middenweg en zei dat ze met beide ouders contact wilde hebben dus dat ze dan maar naar een pleeggezin wilde gaan. Vanaf het moment dat mijn dochter weer contact met haar vader kreeg, ging het weer slechter tussen ons. UItindelijk moest ook mijn dochter ervaren hoe manipulatief haar vader was en hij dreiigde haar niet meer op te halen. De feestdagen was er geen plaats, ruimte of aandacht voor haar! Bij zijn familie is zij niet meer welkom! Toen is bij haar de knop omgegaan en is zij naar de rechter gestapt om te verklaren dat zij weer graag bij mij wilt gaan wonen. Vanaf half maart woont zij weer bij mij. Ondertussen is zij voor haar vader lucht. Haar broertje (mijn jongste) zegt nu exacti die dingen over mij die zijn zus vroeger zei. Hij wilt mij absoluut niet zien. Jeugdzorg geeft het op en de OTS wordt niet verlengd!?! 5 juli heb ik hier nog een rechtzitting over. Wat mij betreft de laatste. De kinderen zien elkaar ook niet meer. Zij hebben elkaar vorig weekend voor het eerst weer gezien. Dat gaat gepaard met heel veel stress en mijn dochter moet op eieren lopen! Ze mag de naam ‘Mama’ niet noemen, anders hangt hij op. Zij moet net doen of ik niet besta. Hoe ik me voel, hoe mijn dochter zich voelt? Het is werkelijk met geen pen te beschrijven! Ik heb de beslissing genomen om een boek te gaan schrijven. 1 over mijn eigen ervaring/verhaal en een ander boek waarin ik verhalen van mensen (wel of niet anoniem) wil publiceren. Maar hierin ook de verhalen van mensen die werken als advocaat, Kinderbescherming, Jeugdzorg, leerkracht, AMK, etc etc. Ik ben dan ook op zoek naar mensen die ik mag interviewen. Ook ouders die verstoten zijn of worden. Ook kinderen die nu volwassen zijn en het zonder een ouder hebben moeten doen. Ik wil dit schrijven met als basis geweldloze communicatie. Ik wil geen ‘boos’ boek schrijven maar oprechte gevoelens en emoties met als doel om te kijken of er wellicht een oplossing hiervoor is. Dat begint bij begrip en bewustwording naar mijn mening. Mensen die zich hierin kunnen vinden nodig ik dan ook van harte uit om een mail naar mij te sturen. ‘SAMEN STAAN WE STERK”
    Volgende maand vertrek in naar Frankrijk voor een schrijversweek en dan gaat het ook echt beginnen.
    Reacties en/of adviezen….laat je horen.
    Mijn mailadres is:
    bis_dekker@hotmail.com
    Heel erg bedankt en één ieder hier …..heel veel sterkte, warmte en liefde toegewenst!

  • Camila | 14/06/12 om 05:48

    Hoi,
    ik ben een alleenstaade moeder nu. Ben gescheiden sinds feb 2008, maar officieel sinds 13 okt 2008 want anders zou mijn ex man zijn Nederlandse papieren niet krijgen.
    Mijn ex man is van Turkse afkomst en ik was door mijn moeder aan hem uitgehuwelijkt.
    Mijn moeder schintn €20.000,- te hebben ontvangan voor mij. Ik heb 5jr in een hel gezeten met die man en ik was enorm naief en durfde mijn mond niet open te gooien.
    Ik ben lichamelijk, geestelijk mishandelt door hem en natuurlijk moest ik verplicht met hem gemeenschap hebben anders kreeg ik mijn moeder en zijn familie (de mannen) op mijn dak.

    Okt 2005 is mijn prachtige dochter geboren. Mijn ex wilde geen kind hebben en hij heeft mij vd trap geduwd, mn buik geslagen, probeerde van alles uit om ervoor te zorgen dat ik een miskraam zou krijgen. Toen ik 7,5mnd zwanger was had ik voor het eerst aangifte gedaan. Mijn ex is een meester in het liegen en slachtofferrol innemen. Niemand kan het beter dan hem. Plus doet hij nog ook alsof hij slecht Nederlands kan spreken en niet veel begrijpt.
    Allemaal BULLSHIT.
    Op een zaterdag toen mn dochter 3jr was…was ze weggenaan met mn ex naar zn fam en ze kwam met knalrode en gezwollen schaamlipjes terug. Mijn ex, we woonden officieel samen maar hij kwam en ging wanneer hij wilde plus had nog relaties met tig vrouwen. Dus die dag bracht hij haar thuis en verdween.
    Ik belde meteen de huisartsenpost en werd afgewimpelt.
    Maar dat gevoel bleef me altijd bij, plus wat was ik toch zo’n dom meisje.
    Vorig jaar had mijn dochter van jan tm juli allerlei klachten.

    Anemie, concentratieproblemen, nachtmerries en gillend in de nacht schreeuwen dat er bloed uit haar vagina kwam.
    Op 12 juli deed ik een officiele melding hiervan en mn moeder die had het hem vertelt, dus stuurde hij zijn familieleden achter mij aan. Werd weer gedreigd.
    Ik vluchtte uiteindelijk naar een vrouwenopvang. Verleef daar voor 16wkn.
    Nu heb ik weer een goede sociale netwerk. Contact helemaal verbroken met mn moeder, want zij liet mijn ex altijd in de buurt van mijn dochter terwijl ik duidelijk zei dat ik het niet wilde, maar ze kreeg er geld voor.

    Ik deed als eerst een melding bij het AMK, toen opeens kwam mn ex en zei dat ik een slechte moeder ben etc etc. Erboven op deed mijn moeder een zorgmelding dat ik geen goede moeder was. En tot de dag van vandaag begrijp ik niet waarom ze dat heeft gedaan. Niemand eigenlijk en ze geeft ook geen antwoord erop.
    En het leukste van alles is dat na 6,5jr alleen te hebben gezorgd en betaalt voor mijn dochter moet ik mezelf bewijzen dat ik een goede, zorgzame moeder ben.

    Aankomende maandag moet ik naar de rechtbank in Zutphen en dan zie ik mijn ex voor de eerste keer in bijna 1jr. De eis is van mn ex dat mijn dochter bij hem moet gaan wonen en dat ik geen gezag meer mag hebben over mijn dochter.
    Alle instanties die belangrijk zijn wisten waar ik was sinds vorig jaar en heb nooit gelogen.
    Maar vind het belachelijk dat ik voor iets moet boeten terwijl mijn ex man mijn leven en die van mijn dochter bijna heeft verwoest. En wedden dat hij weer in zijn slachtofferrol gaat spelen.
    Ben wel gerust dat mijn oma en tantes achter mij staan.

    Ik wilde dit alleen even kwijt.
    Ik weet dat het enorm vermoeiend is en het is echt een slopend proces. Maar als je een goede vader/moeder bent….we komen er wel.
    Veel succes met alles en blijf altijd voor je kind(eren) vechten.

  • Sven | 05/07/12 om 08:39

    sinds 18 september m’n kinderen niet meer gezien.Vorige week maandag OTS uitgesproken.70000euro schuld die m’n ex vanuit maastricht mee naar venlo nam voor d’r weggepoetst dmv 3 jaar wsnp.Een jaar schuldenvrij en mevrouw piept ertussenuit dmv beschuldigingen huiselijk geweld.(en ik blijf erbij,dit was niet van toepassing,eerder andersom).Omgangsregeling toegekent (8-7-2011),toen kwam mevrouw met verdenkingen mbt sexueel misbruik van m’n dochter.Dat was eind september vorig jaar.Mevrouw ging in Hoger beroep-zitting 24-1-2012-beslissing van het hof laat nog op zich wachten,hoewel pro formadatum 12-6-2012 inmiddels ruimschoots gepasseert is.Sinds vorige week maandag dus OTS.Het gevoel bekruipt me dat dat dadelijk in een uithuisplaatsing word omgezet.Ik loop al 2 jaar op m’n tenen-ben helemaal op.Na overal het initiatief genomen te hebben hulp te vragen heb ik inmiddels 0,0 vertrouwen meer in instanties,hetzelfde geld voor Mevr de advocaat die mij zogenaamt bijstaat in deze farce.Van mij hoeft het niet meer zo.Elke nacht ga ik pitten in de hoop niet meer op te zullen staan.Wie verifieert aantijgingen mbt huiselijk geweld eigenlijk?Niemand.En deze vader word gewoonweg niet gehoord.Die niemand,dat ben ik dus.

  • truus | 23/05/13 om 10:25

    Het zijn niet alleen vrouwen die dit doen.
    Ook zogenaamde ‘vaders’ doen dit. Zelfs als ze hun kind zelf niet willen.
    Ik ken iemand, een alleenstaand moeder, tegen wie een valse zorgmelding is gedaan. Moeder zou aan de meest nare psychiatrische aandoeningen lijden. Beweerde deze zogenaamde vader. Tegelijkertijd liet hij zijn eigen kind bij hem zelf uit huis plaatsen in een crisispleeggezin met de mededeling er niet voor te willen zorgen. Puur uit wraak naar de moeder toe. Het kind interesseerde hem helemaal niets. En hij wilde de moeder zoveel mogelijk kwetsen.
    Die zat in spanning of ze haar kind wel terugkreeg. Gelukkig liep het met een sisser af. Met moeder en kind was helemaal niets aan de hand. Behalve een narcistische wraakzuchtige vader die op een hele goedkope, zieke manier de moeder wilde kwetsen en zelf onder de verantwoordelijkheid van zijn eigen kind af wilde komen. Een zogenaamd betrokken, aardige, sociale man.

    Denk echt niet dat het alleen maar moeders zijn die dit doen. Ook vaders, of wat ervoor door moet gaan, doen dit soort dingen!

  • Filosoof | 01/08/13 om 12:21

    Ik ken 2 ‘gevallen’ waarbij de moeder van de kinderen aangifte heeft gedaan van misbruik van de kinderen bij de politie na de scheiding en Bureau Jeugdzorg is ingeschakeld.
    De één was mijn (intussen ex)vriend en de ander een goede vriend.

    Van zeer dichtbij heb ik de (jarenlange) impact daarvan op de kinderen meegemaakt in de opgeworpen strijd en het loyaliteitsconflict dat dit bij de kinderen veroorzaakt.
    Natuurlijk is het ontzettend moeilijk om te achterhalen of zo’n melding/beschuldiging op waarheid berust, of valselijk gedaan is. Of zeer sterk leeft in de perceptie (waarheidsbeleving) van degene die deze aantijgingen uit.

    Ik vraag me af in hoeveel gevallen van valse beschuldiging het geen kwestie is van een verzonnen verhaal (zoiets ‘verzin’ je m.i. niet en al helemaal niet gedetailleerd), maar van iets wat de moeder (soms ook vader) overkomen is in hààr/zijn eigen jeugd (dat kunnen ook andere vormen zijn dan incest, ofwel gepleegd door personen in de naaste omgeving).

    En in wezen dus een wraak-actie is tegen haar (zijn) ‘eigen’ misbruik/geweldpleger, maar wat nooit in de openbaarheid is gekomen/mocht/kon komen.
    Een vraag om aandacht voor wat haarzelf is overkomen.
    Verlate ‘genoegdoening’.
    Voor het gevoel van onrecht dat henzelf is aangedaan.

    Waarom wordt dààr eigenlijk nooit onderzoek naar gedaan??

    Laat ik volledigheidshalve opmerken dat dat een valse beschuldiging nimmer rechtvaardigt!
    Deze mensen zijn wellicht niet eens ‘uit’ op beschadiging van hun kinderen, noch de ex-partner – laat staan dat zij vooraf de gevolgen (kunnen) overzien van hun melding.
    Maar wanneer je eenmaal ‘A’ hebt gezegd, zul je bij ‘B’ moeten blijven. Anders maak je je zelf achteraf volkomen ongeloofwaardig en zul je dus nooit meer kunnen toegeven/erkennen dat dit niet waar was of nooit gebeurd. Dan zal iedereen in je omgeving je veroordelen.

    Misschien hebben zij nooit leren omgaan met hun eigen pijn en komt in een situatie van verdriet en boosheid het oude gevoel van (onverwerkte) onmacht naar boven.
    Met dat verschil dat ze beseffen dat zij nu als volwassene wél kunnen handelen -wat zij als kind nooit hebben gekund – zonder expliciet met hun eigen verhaal naar buiten te hoeven treden.

    Je zòu denken dat zij hun eigen kind niet wensen wat zijzelf als kind hebben moeten doorstaan.
    Maar gezien hun eigen beschadiging is zich verplaatsen in de beschadiging die hun eigen kinderen mogelijk oplopen, alleen maar bevestiging van hun eigen pijn.
    In plaats van een ongekend schrikbeeld.
    Op die manier kunnen zij aandacht blijven vragen voor wat henzelf is overkomen en toch zelf buiten beeld te blijven. Eigenlijk een soort van projectie.

    Een halve eeuw geleden bestond er geen Centraal Meldpunt Kindermisbruik/mishandeling.
    Ik persoonlijk vermoed dat de groep misbruikte kinderen (in welke vorm en door wie dan ook) in de jaren dat daar nog een gróót taboe op rustte, vele malen groter is dan iedereen aanneemt.
    Durft aan te nemen. Ik schrijf bewust kinderen, omdat ik denk dat het vrouwen èn mannen betreft.

    En ziehier de ontstane gevolgen voor het nageslacht.

    Een gezin is een systeem. En in verbroken systemen komen vaak heel veel knelpunten naar voren, die daarvoor onder de oppervlakte sluimerden en verborgen bleven. En daar vermoedelijk ook voor altijd zouden zijn gebleven, als er niet een schakel was doorgeknipt.
    Die een stroom van onvoorziene consequenties kan veroorzaken/teweeg brengen die niemand voor mogelijk had gehouden.

    Ik denk dat hulpverleners meer oog zouden mogen hebben (en zich richten op) dat ouderlijk systeem en hun voorgeslacht. En dus de wortels van ‘het kwaad’.
    Want wellicht zijn er ook ouders, die niet eens zelf iets is overkomen, maar wel weer een van hún ouders. Waarvan zij altijd de ‘last’ hebben meegedragen qua spanning en beladenheid, ook al was er geen openheid over. En draagt het (onbewust) generaties verder. Een rimpeling in water met steeds groter wordende kringen, die on-stoppelijk blijken.

    Nogmaals, het is niet zo dat ik op ènige wijze begrip kan opbrengen voor valse meldingen/beschuldigingen. Maar ik denk wel dat er meer aan ten grondslag kàn liggen, dan op het eerste gezicht (sec in dergelijke situaties) lijkt.

  • Keerzijde | 01/08/13 om 13:19

    @Robine

    Vooraleerst stoppen met anderen bij naam en toenaam publiekelijk te vermelden?

    Zou dat gèèn kwaadwillendheid genoemd kunnen worden?

    Draai het eens om; hoe zou jíj je voelen wanneer deze door jou genoemde personen een stukje op het internet zouden plempen en jóu bij naam en toenaam zouden uitduiden?

    “Wat Gij niet wilt dat U geschiedt, doe dat ook een ander niet…”

  • De waarheid | 05/06/14 om 18:40

    @Robine
    Ik ken ‘Robine’ zoals ze zichzelf noemt, kennelijk gaan haar stalk-spelletjes en manipulatie op deze site verder. Schandalig om voor je eigen gewin onschuldige mensen met naam en toenaam te noemen en ze zwart te maken. Deze ‘dame’ is gelukkig uitgebreid bekend bij diverse instanties waaronder AMK en de politie. Hopelijk komt ze ooit tot inzicht dat ze deze negatieve energie beter in haar kind kan steken dan zich op iedereen om haar heen te richten en zoekt ze eindelijk eens psychische hulp. Niemand wordt hier beter van.

  • voestenburgers | 19/08/14 om 11:56

    Bizar om van mijn ex, jaren later, te horen te krijgen dat ene Karin van meldpunt huiselijk geweld haar adviseerde huiselijk geweld uit te lokken om zodoende een zaak tegen me te kunnen starten. Hoop bagger destijds over me hene met op de achtergrond een (nu) ex welke onder behandeling staat ( psychiatrie) waarbij ik haar nooit iets aangedaan heb. En dan uiteindelijk het verhaal dat ze hiertoe gezet is o. Zodoende mij makkelijker te kunnen lozen.

    Advies ?

  • voestenburgers | 19/08/14 om 12:58

    Overigens mijn welgemeende excuus voor het noemen van een naam..

  • ep | 02/10/14 om 07:19

    Zijn er advocaten / specialisten die de ervaring & mogelijkheden hebben om voor de rechten van de vader op te komen bij de rechtbank terwijl de moeder continue leugens blijft aanbrengen? Het lijkt er meer en meer op dat de moeder kan claimen en zeggen wat ze wilt zonder dat daaraan getwijfeld wordt en, doordat de rechter slechts selectief luistert, met als gevolg dat de vader alle omgang met de kinderen kwijt raakt. Welke advocaten komen wel voor de vader op en bereiken een gebalanseerde omgangsregeling. Hebben jullie tips?

  • Peter | 11/12/14 om 02:37

    @ep

    In sommige gevallen kan de rechter besluiten in civiele zaken om eisen of verweren te negeren bewust bewijsmateriaal achterwege is gelaten (art 21 Rv.) maar ik heb even zitten spitten in de jurisprudentie en er is praktisch niets terug te vinden over dat artikel bij liegende exen.

    Vandaag nog een kort geding gehad, waarbij de ex alles uit de kast haalde om mij zwart te maken, terwijl de zaken die door haar werden aangebracht niet ter zake deed. Daarbij loog zij over de communicatie, waarbij zij beweerde dat ik haar niet had geïnformeerd na een ongeluk. Mijn telefoonrekening bewijst dat het een leugen is, alsmede de foto’s waar zij op staat ter plaatse van het ongeluk. De rechter zat er bij en keek er naar.

    Over twee weken de uitspraak.

  • Liefhebbende vader | 03/01/15 om 02:21

    Pijnlijk herkenbaar en nog steeds rijdend op deze golf van ongeloof.
    Ik heb elke verzonnen beschuldiging naar mij toe al gehad.
    De vrouw waarmee je jaren vier dochter hebt gehad, veranderd de man in haar ogen in een monster.
    Van “mijn man heeft me geslagen”, diefstal, aanzetten tot moord, jarenlang mishandeld en tot seks gedwongen door mijn man, mij van aanranding en onzedelijke betasten van mijn dochter van dertien, onzedelijke handeling van mijn twee jongste dochters 4 en 5 jaar beschuldigd, stalken.
    Vol ongeloof en als een ruis maak je dit mee.
    Iedereen in je omgeving wordt meegezogen in de strijd.
    Bruggen naar mijn familie heeft ze afgebroken, vrienden en vriendinnen die aan haar verhaal twijfelden aan de kant gezet. Niemand die haar gevecht met mij omwille van de kinderen kan en wilt stoppen. Maatschappelijk werk, BJZ, Raad Kinderbescherming, uitspraken rechter. Rapporten over leugens en psychische problemen van deze vrouw, leugens van de bovenste plank. En nog steeds een gevecht. Scheiding en ouderschapsplan getekend.
    Gezamenlijk gezag over de 4 kinderen. Geen info, ze staat de kinderen niet af met weer leugens. Laatste keer heb ik de kids gezien in maart 2013 en nu blijkt dat ze met de kinderen stilzwijgend, stiekem is verdwenen.
    Wie legt er een voedingsbodem neer voor een strijd.
    Alles in werk gezet dit via juridische en fatsoen proberen te beeindigen, en mij niet te verlagen naar haar niveau.
    Haat naar haar toe heb ik niet, eerder medelijden dat ze zo over de hoofden van onze kinderen rijdt. Dit kan niet zonder gevolgen voor de kinderen aflopen.
    Liefhebbende vader.

  • Bart | 07/02/15 om 20:37

    Als ik dit allemaal lees, wordt ik er niet goed van.
    Mijn ex heeft ook leugens verteld over mij. Niet van die aard als vele onder jullie. In mijn 17 jaar huwelijk ben ik meermaals bedrogen en belogen door mijn ex. De kinderen kregen geen goeie opvoeding mee van de moeder, terwijl ik onze boterham ging verdienen. Ik was goedgelovig, positief ingesteld, maar dit alles heeft me de das omgedaan.
    We hebben zelfs thuisbegeleiding gekregen omdat onze kinderen niet goed luisterden. Mijn ex heeft er helemaal niets uit geleerd. Ze bleef gewoon achter haar pc zitten en vond maar dat de kinderen van op afstand moesten luisteren. Dit heeft me enorme en vele jaren aan frustratie bezorgd. Wat ik mezelf verwijt is dat ik zelf geen drastischere beslissingen, zoals een scheiding, heb genomen en ook dat ik het huis verlaten had.
    Met mijn positieve ingesteldheid dacht ik dat alles wel zou beteren. Ook wilde ik de kinderen een scheiding besparen.
    Toen het meer en meer doordrong dat ik belogen en bedrogen werd, ben ik stilletjesaan in een depressie gesukkeld. Mijn gezondheid en alles ging er op achteruit.
    Dan in 2010 bij het verlies van mijn vader ben ik totaal gecrasht vanbinnen. Heb me van weinig nog iets aangetrokken en ben zelf ontrouw geweest.
    Hoe dom kan je zijn denk ik nu. Heel mijn eigenwaarde naar de vaantjes. De kinderen hebben hier ongetwijfeld ook onder geleden. Ik heb de kinderen hier zelf, achteraf, van op de hoogte gebracht.
    Mijn ex was ook al geruime tijd aan de drank en ook alle inspanningen die ik deed om haar hier vanaf te helpen hebben geen resultaat opgeleverd. Eigenlijk is alles wat ons gezin heeft moeten doorstaan ondraaglijk.
    Zij heeft de scheiding ingezet en 6mnd later heb ik ze definitief gemaakt. Onder voorlopige maatregels was een week/week omgangsregeling ingesteld.
    Mijn ex vertelde aan haar advokaat verschillende leugens.
    De scheiding werd na 6mnd aanvaard, maar de week/week regeling werd omgezet naar een weekendregeling om de 14 dagen. Mijn ex vertelde dat de kinderen meer bij haar waren dan bij mij en dat zij alleen moest instaan voor de afbetaling, verzekering en kosten voor de auto. Mijn advokaat lachte hiermee en was blijkbaar zo onbekwaam dat hij niet wist dat hij er op moest reageren. Zelfs op de rechtbank had ik bewijzen bij dat ik wel degelijk de helft van alles betaalde. Mijn advokaat zei dat dit niet hoefde, dat het alleen over de kinderen ging. De rechter heeft niet zo veel vragen gesteld en al zeker niets over die leugens!
    Dus volgt de uitspraak dat de kinderen naar haar gaan, ik allimentatie moet betalen, dat de wagen volledig aan haar werd toegewezen, ik een TV moest afstaan, die ze me notabene zelf was komen brengen enz…
    Mijn advokaat heeft dus eigenlijk een ernstige fout gemaakt.
    Hier is niets aan te doen. Tot overmaat van ramp heeft mijn ex recht op een pro-deo en ik niet, omdat ik met mijn moeder samenwoon. Het kost hopen geld allemaal! Ik had mijn ex zelfs tot bemiddeling gevraagd hierin. Met de vraag of ze liever dat geld naar de advokaten zag gaan, of naar onze kinderen. Ze koos het eerste. Het enige wat ik vroeg van in het begin was eerlijkheid. Alles in de helft, neen ,alles gaat naar haar nu. Via de kinderen en een nieuwe thuisbegeleiding ben ik nu wel godzijdank, tegen het vonnis in, opnieuw een week/week regeling bekomen. Dit al vrij snel na de uitspraak. Mijn ex had de kinderen slechts 2 weken extra, en ze kon het naar eigen zeggen al niet meer aan. DE grootste slachtoffers in deze zijn de kinderen, iets wat ik jaren terug kost wat koste wilde vermijden! Had ik het toch maar eerder gedaan! Mensen kan je niet veranderen, alleen jezelf, dus als je partner alleen aan zichzelf denkt en niet aan de kinderen, trek de stekker er op tijd uit! Want zelfs nu, na de scheiding smost ze haar geld op en er gaat haast niets naar de kinderen van de 2000€ die ze maandelijks binnenkrijgt als werkloze! Als ik er zo bij nadenk voelt het zelfs niet leuk aan om haar zwart te praten hier. Ik ben er beschaamd over. Gelukkig zien mijn kinderen me wel degelijk graag.

  • Robine | 15/06/15 om 22:46

    @Robine stuurt een bericht aan De waarheid | 05/06/14 om 18:40 Het is bekend dat deze brandweerman en een schoonheidsspecialiste te L. in samenwerking met een ex-partner een valse AMK melding hebben gedaan, terwijl er op school en thuis met moeder en kind helemaal niets aan de hand was. Melding is onderzocht en instanties hebben vastgesteld dat er door deze wraakzuchtige vader (i.s.m. overige betrokkenen) na ons vertrek overal waar mogelijk ongefundeerde verklaringen zijn geuit.
    Misschien handig dat deze mensen alsnog strafrechtelijk worden aangepakt, waarbij een Rechtbank betrokkenen zal verplichten om een therapeut te raadplegen, zodat zij geen poging meer willen ondernemen om anderen proberen te destabiliseren.

  • Louis van Gaal | 17/06/15 om 13:17

    De oplossing is heel simpel: zodra er aangifte wordt gedaan van sexueel kindermisbruik, dan wordt het kind meteen uit huis geplaatst ! Want OF er is daadwerkelijk sprake van sexueel kindermisbruik. OF er is sprake is van een valse aangifte. In beide gevallen is het voor het kind geen prettige situatie om in te verkeren. En daarmee is meteen de aanleiding om valse aangifte te doen weggenomen ! Ben ik nou slim ? Of is de rechtspraak nou zo dom ?

  • Vaderkanhetookprima | 20/08/15 om 11:23

    Sorry maar tis niet alleen de moeder’s hoor. In dit geval, werd ik door mijn ex en zijn ouders van alle kanten op beschuldigd. Van kinderen uit de prullenbak eten, blauwe plekken en het enige wat nog mis is “sexueel misbruikt” maar het zal niet verbazend zijn, als ze deze zelfs straks aan gaat melden. En dan zonder onderzoek wordt de kinderen van jou weggehaald. Omdat je ex en vooral zijn moeder beweren dat de kinderen bij mij onveilig zijn. En dan de beschuldigingen gaat maar door en door. Wat vervelend is, dit gaat niet stoppen tot de kinderen 18 jaar oud zijn. Je bent dus al financieel uitgekleed door je ex en dan nog hun best doen om alle instanties te misleiden. Gemeen gemeen gemeen….misschien een artikel beginnen dat de vader kunnen ook al die valse beschuldigingen prima verzinnen, sterker nog omdat het zijn misschien de moeder die het meest doet, de vader die ook net als zulke moeder kunnen gewoon prima weglopen zonder gestraft te worden.

  • annoniem | 12/09/15 om 11:45

    Heel erg bekent allemaal, mijn vriend is al 5 jaar bezig om een normale omgangsregeling met zijn kinderen te krijgen, zijn ex heeft hem al beschuldigd van sexueel misbruik, dat hij agressief is, dat hij alcoholist is, dit alles is natuurlijk allemaal tot op de bodem uitgezocht bij vader en de kinderen, van lichamelijke onderzoeken tot hele gesprekken met zijn vier dochters, overal komt uit dat er niets gebeurd is, lichamelijk is er niets gevonden bij de kinderen en hun verhalen zijn niet gelijk aan de verhalen van de moeder, de kinderen zijn onder toezicht gesteld, en we zijn al jaren bezig met jeugdzorg en just, maar ondanks de rapporten dat dit allemaal niets van waar is (staat zwart op wit) Zien wij zijn kinderen nog maar heel weinig, het vervelende bij ons is dat de moeder hoofd van de raad van kinderbescherming is en dus precies weet welke wegen ze moet bewandelen en tot welk randje ze kan gaan, ook kent ze een heleboel mensen bij jeugdzorg en andere organisaties, dit alles heeft al een hele som geld gekost waar wij makkelijk een paar leuke auto’s van hadden kunnen kopen, maar wij weigeren om op te geven, de kinderen geven ook aan graag bij papa te zijn maar blijkbaar word daar niet naar geluisterd, die zijn de dupe. In het verleden heeft de rechter al eens uitspreek gedaan dat zijn ex de kinderen moest brengen of dat ze anders een boete oplopend tot 5000 euro betaald moest worden, en dan betaalde ze gewoon dus ook daar schieten we niets mee op, we zijn ten einde raad maar blijven volhouden voor de meiden en hopen dat we eens dit alles een plaatsje kunnen geven, hoe kan iemand zo slecht zijn en hier zo makkelijk mee weg komen, en het erge van dit verhaal vind ik nog dat ze dingen mag beslissen over andermans kinderen. Misschien dat hier iemand nog iets weet wat wij zouden kunnen ondernemen want naar de rechter blijven gaan is gewoon te duur, en het enige wat wij willen is een normale omgang met de kinderen en rust.

  • Jos Aalders | 24/09/15 om 14:29

    http://www.trouw.nl/tr/nl/4324/Nieuws/article/detail/1724282/2005/01/07/Tot-het-uiterste-getergd.dhtml

  • anomiem | 18/10/15 om 12:03

    Ik heb ondertussen deze hele pagina gelezen. Het is ook mijn verhaal en wat de schrijvers is overkomen is mij ook overkomen. Bij mij rijst de vraag dan ook: wat is de oorzaak/motivatie van deze ouders om zich zo te gedragen en zelfs misbruik beschuldigingen te uiten? Gezien het feit dat veel van de verhalen erg veel op elkaar lijken zou je de vraag kunnen stellen wat de gemeenschappelijke deler van deze vrouwen (en enkele mannen) is? Is het haat vanwege een mislukt huwelijk, hun eigen belang vooropstellen, rancune of teleurgesteld in zichzelf? Hebben deze vrouwen een verleden? Misschien overeenkomstige karakter eigenschappen?. Hopelijk wordt DAAR eens onderzoek naar gedaan om zodoende voor ons wat meer inzicht te krijgen.

  • Brunssum | 09/12/16 om 21:13

    Moeder is in scheiding in 1996, Vader heeft snel al een vriendin.
    1996 doet zij, haar ex-man “P” van misbruik beschuldigen, van zij dochter, bij huisarts en jeugdzorg. Zij onderzoeken het 5 – 6 jarige kind.
    Mevrouwtje hertrouwd 2 jaar later!
    In 2003 staat zij wederom bij de huisarts/ jeugdzorg .
    Nu laat zij het kind weer onderzoeken! Deze keer beschuldigd zij de huidige man van misbruik, van hetzelfde kind!!

    Uit rechtbank gegevens ( jaar 2009 )blijkt uit huisarts brieven, dat moeder destructief gedrag vertoont in 2003.
    Wederom was de moeder vóór de echtscheiding bezig met misbruik. Na de echtscheiding , twee jaar later gaat zij weer bij die man inwonen( die man,ik dus,wist van niets). Na 1,5 jaar heb ik snel gezien, zij maakt valse beschuldiging naar mij toe. Ik vond dat zij mocht gaan! Kort erna worden wilde verhalen verteld. Zij! Verteld het stiefkind dat ik mijn dochter heb misbruikt. Het stiefkind 15 jaar. Doet zogenaamd aangifte. Politie doet niet aan onderzoek ! Niet aan waarheidsvinding , geen huisartsonderzoek. Toen kwamen er twee verhalen bij. Van personen welke geheel niet kloppen wat later ook is gebleken en Prof Horselenberg het ook benoemd. Partijen spreken niet naar waarheid staat in het onderzoek. Na één maand werk ik vrij gelaten met een voorwaardenlijst. 3 jaar later vrijgesproken,6 maanden de schadevergoeding voor 40 dagen vastzitten. Mijn dochter( toen 8, niet meer gezien/ gesproken. De omgangsregels voor een rechter tot stand brengen lukt niet, omdat ik met die ex niet kan praten ( ik vermoord ze-gedachten zijn hoog) de rechter/ kinderbescherming geven aan geen omgang. Nu is het jaar 2016. Mijn dochter extreem beïnvloed en wenst mij dood. Dit is voor mij voldoende informatie voor de volgende stappen die gaan volgen

Reageer op dit artikel:

*
To prove you're a person (not a spam script), type the security word shown in the picture. Click on the picture to hear an audio file of the word.
Click to hear an audio file of the anti-spam word

Uw e-mail adres wordt niet gepubliceerd en niet aan derden verstrekt.

Omgangsvormen