Kuijpers vs. Kucharek (9): 

Kort geding Kuijpers/Harff versus Sociale Databank

Eerst schietenWat te doen tegen de kennelijk onuitroeibare laster en leugens? Of van de andere kant: hoe kun je online activistische meningen verspreiden zonder gedaagd te worden?

Vrijdag 27 juni 2008, kort geding in Den Bosch. Het tafereel vanaf de publieke tribune gezien:

De 50-jarige rechter mevrouw Berry C.W. Geurtsen-Van Eeden, tot 2005 ook gemeenteraadslid voor het CDA in Houten, grijzend met een scherpe, knappe oogopslag. Links van haar de als altijd zwijgende, jongere blonde griffier.

Links voor de toeschouwer op de rug gezien de 65-jarige gedaagde Rob Brockhus van de Sociale Databank Nederland, een korte gezette man met grijs haar en baardje, grijs verjaard pak, kordaat en beter thuis achter de pc dan voor een volle publieke tribune. Anders is dat voor raadsvrouw Marjolijn Vissers van MDMV Advocatuur en Mediation in Utrecht, sociaal betrokken in toga boven zwarte laarzen en voorzien van een fraaie haardos.

De tribune is grotendeels gevuld met de achterban van activisten van SDNL – een aantal lijkt weggelopen uit Koot en Bie – waaronder medegedaagde bestuursleden Sweers uit Velp, Wolbrink uit Hengelo en Vroomen uit Sint-Oedenrode. De laatste is volgens SDNL al een tijd geen bestuurslid, Kuijpers/Harff (KH) bestrijden dit.

Rechts de eisers: de getergde ondernemer en advocaat mr. Eric Kuijpers, rond de vijftig jaar oud, in een blauw pak zittend tegen een verlopen regenjas op zijn rugleuning, nerveus, wat voorovergebogen met last van haaruitval. Links van hem als raadsman zijn compagnon Arthur Harff, redelijk bekend strafpleiter van onder anderen zware criminelen, goed gesoigneerd, beminnelijk als het moet en ondanks een Rotterdams accent veel beter bespraakt dan zijn partner.

Rechts van hen een videocamera van een kale man met bril voor een felle oogopslag die zich voorstelde als vertegenwoordiger van Het Echte Nieuws, met naast hem de perswoordvoerster van de rechtbank. Kuijpers geeft geen toestemming om in beeld te komen noch om zijn woorden op te nemen.

In het geding is een interview op video van 26 februari 2008 van
Brockhus met Gerard Kucharek, de man waarmee Kuijpers een hooglopend conflict heeft dat we in eerdere berichten hebben beschreven. Voor deze zelfde rechtbank haalden Kuijpers en Harff een klinkende overwinning op Stichting De Stelling en Kleintje Muurkrant vanwege twee berichtjes over de zaak-Kucharek, in tweede instantie, wegens volgens de rechter onvoldoende rectificatie, tot 45.000 euro schadevergoeding leidde. We komen daarop terug, ook vanwege hoger beroep.

Aanvullende eisen en 136 bijlagen

De zaak van vandaag, met 99 bijlagen van de zijde van eisers en 37 van de kant van gedaagden, begon met een last-miniute ‘eiswijziging’: daar de serie beschuldigingen en documenten van Kucharek inmiddels staan op twee andere websites, Xposednet.eu en PJ-Design.nl van Kucharek zelf, zijn deze websites aan de eisen toegevoegd. SDNL moet ook daar het gewraakte interview van deze sites verwijderen en niet meer laten terugkeren. Idem dito voor de documenten van Kucharek om zijn zaak tegen Kuijpers te ondersteunen. Mr. Vissers wees de gewijzigde eis af daar zij deze vlak vóór de zitting pas ontving en geen verweer kon stellen.

Net als bij Kleintje Muurkrant wordt er voorts rectificatie geí«ist voor een periode van zes maanden op de (nu) drie sites in kwestie plus in een zaterdageditie van De Telegraaf over 1/8 pagina. En ook dat SDNL bij 21 zoekdiensten op internet het materiaal laat verwijderen uit hun geheugen (cache); dit alles met een dwangsom van 10.000 euro, met 1.000 euro per dag te vermeerden tot maximaal 1 miljoen euro.

“De Stelling zijn kleine jongens vergeleken hierbij”, zei Harff op grond van de verbreiding en intensivering van de aantijgingen van Kucharek aan het adres van met name Kuijpers. SDNL verwijst naar de twee andere sites met het materiaal van Kucharek en ondersteunt deze ook met kwalificaties als de ‘site staat bol van bewijzen’.

Bejaarde terroristen

Het staat buiten kijf dat Kucharek in het interview (wederom) vergaande laster uit over Kuijpers en in mindere mate Harff, volgens KH van ‘honderden valse beschuldigingen, beledigingen en onrechtmatige publicaties. “Wat drijft gedaagden om totale vreemden in de rug aan te vallen en op de grofst mogelijke manier publiekelijk af te branden, zonder enig bewijs voor hun uitzinnige beschuldigingen?”

In de overtreffende trap zijn dat volgens KH “haat-, laster- en terreurcampagnes en ander onrechtmatig handelen op voor Nederland ongekend grote schaal en zelfs in strafbare feiten”¦”

Verder zien KH er geen been in om het pleidooi te benutten om met name Brockhus zwart te maken daar hij als ex-drogist lange tijd van de bijstand leefde – en sinds kort van AOW – maar wel ’7 dagen per week 16 uur per dag’ zich inspant om zijn Sociale Databank te vullen met “laster, verdachtmakingen, beledigingen, niet-geanonimiseerde dossierstukken en ander onrechtmatig gedrag.”

SDNL maakt er volgens KH een sport van om “honderden, duizenden personen te terroriseren met extreem wangedrag”¦op de grofst mogelijke manier”. Ze zou samenwerken met de ‘bekende internetlasteraar Matt Hoorn, die juist deze week een gevangenisstraf van een half jaar plus een half jaar voorwaardelijk door de rechtbank Dordrecht tegen zich hoorde uitspreken wegens belastingdelicten.

Van haar kant sprak Vissers namens SDNL het vermoeden uit dat Kuijpers niet als advocaat werkt vanaf het geregistreerde adres aan de Schipholweg in Leiden, maar vanuit huis in Rotterdam. Derhalve is zijn inschrijving bij de rechtbank Den Haag tegen de regels en dat is daar gemeld. Ook zou Kuijpers nauwelijks geld verdienen aan advocatuur maar meer met zijn vele stichtingen en bedrijven, die overigens ook voornamelijk verlies of een gering resultaat draaien.

Dat komt, zei Harff, door verloren klandizie van Kuijpers als gevolg van de laster van Kucharek. Volgens Vissers is het KH vooral te doen om schadevergoedingen die te hoog zijn want Kuijpers stelt met reguliere advocatuur weinig voor en zou er weinig schade van ondervinden. “Gedaagden denken dat mr Kuijpers gewoon geen tijd heeft om een normale advocatenpraktijk uit te oefenen met zoveel nevenactiviteiten.”

Kuchareks hetze

Los van de beledigingen en aanvallen van KH in hun stukken en pleidooi en de pesterijen van Vissers de kwestie inhoudelijk: het interview van Brockhus met Kucharek is zonder meer lasterlijk. Dat stond in feite ook niet ter discussie. Wel op tafel kwam de vraag of de aantijgingen van Kucharek leugens zijn of niet. Zijn hoofdbeschuldiging, zoal we eerder verwoordden, luidt dat Kuijpers hem een gemene streek heeft geleverd met een valse overname van de macht over een stichting en bedrijf dat Kuchareks uitvindingen ging exploiteren. Daar is een rechtszaak over geweest, maar die verloor Kucharek, overigens bij verstek. Hoger beroep kwam er niet. Tot dit eventueel heeft gespeeld, geldt de uitspraak van Rotterdam.

Niettemin besteedde mr. Vissers een deel van haar pleidooi aan een poging duidelijk te maken dat de beschuldigingen van Kucharek inhoudelijk aannemelijk zijn en grond hebben. Wat KH daarover zeggen zou gelogen zijn: “Vooralsnog is alleen met zekerheid te stellen dat alles wat eisers hier over Kucharek beweren met de grootst mogelijke korrel zout genomen moeten worden.”

Volgens haar vereist het een bodemprocedure met bewijsrecht om uit te zoeken wat er waar is in de onstane vete tussen Kucharek en Kuijpers. Een kort geding is een verkeerd middel; ook gezien de enorme hoeveelheid bijlagen in het geding.

Bovendien, aldus Vissers, heeft Brockhus zelf in het gewraakte interview niet één negatief ding gezegd over Kuijpers en/of Harff. Brockhus is een doorgeefluik van de opmerkingen van Kucharek. Bovendien is hier de vrijheid van meningsuiting in het geding.

Wederhoor geweigerd

Die overigens beperkt is, want bovenal heeft Brockhus na de sommatie van Kuijpers het interview onmiddellijk van SDNL.nl verwijderd. Dat deed Brockhus, antwoordde hij op een vraag van de rechter, op aanraden van advocaat Vissers. Brockhus cs. waren zich ‘rotgeschrokken’ van de vordering en het daaraan gekoppelde geldbedrag.

Tevens heeft Brockhus toen Kuijpers gebeld om wederhoor, maar hij heeft dit geweigerd en – volgens Brockhus – in plaats daarvan hem allerlei lelijks toegebeten. Dat laatste interesseerde rechter niet, wel de vraag waarom Kuijpers niet ‘ingegaan was op deze handreiking’ en wederhoor weigerde.

Kuijpers: “Ik heb dat niet gedaan gezien de toonzetting. Dat commentaar zou toch weinig serieus genomen worden. Het zijn geen journalisten.” [ Overigens weigerde Kuijpers ook Leugens.nl gemaakt door journalisten, wederhoor na bij eerdere verzoeken al bedreigingen te hebben geuit of niets van zich te laten horen.]

Kuijpers laakte ook het niet vrijwillig rectificeren door SDNL c.q. Brockhus dan wel terugtrekken van de zaak van Kucharek: “Nu is het met publicatie op verschillende websites nog honderd maal erger gemaakt in plaats van dat gas teruggenomen is.”

Ten derde zei Kuijpers: “Het heeft geen enkele zin om met dit soort mensen in discussie te gaan.”

De Rechter, samenvattend: “Gezien de toon had u geen zin in wederhoor.” Dit is belangrijk gezien de beschuldiging van KH dat door SDNL bij het interview er geen ‘wederhoor’ is toegepast.

De vraag is wat de rechter hiermee gaat doen. SDNL is geen journalistieke instantie, maar en ‘interview’ is een journalistieke gedraging. SDNL heeft zich opgesteld als spreekbuis van Kucharek, maar volgens Vissers zich de journalistieke handeling niet beseft.

Kuijpers stelt terecht het fenomeen ‘wederhoor’ ter discussie dat in de journalistieke regels een heilig begrip is geworden. Maar op internet, met iedereen als publicist, is de waarde hiervan volstrekt ongewis. Moet dat ‘wederhoor’ op eenzelfde plek plaatsvinden? Op hetzelfde tijdstip? In dezelfde omvang? Geldt dan nog niet het jiddische grapje van de rabbi die een man dreigt in de synagoge te verkondigen dat zijn dochter een hoer is waarna de vader de deuren langs mag om het tegendeel te beweren?

Of kan een belasterd persoon, in dit geval Kuijpers, zichzelf op datzelfde internet verweren tegen aantijgingen van Kucharek, bijvoorbeeld met publicatie van vonnissen? En kan degene die laster uit – in dit geval Kucharek – of verspreidt – SDNL – dan verplicht worden om een hyperlink naar het verweer te publiceren?

Video verwijderd na sommatie

Met de verwijdering van de video door SDNL was het spoedeisend belang van tafel volgens Vissers, maar volgens Harff zijn ook de rectificaties en schadevergoeding van spoedeisend belang, en aanvullend ook de eisen voor verwijdering van de websites van Kucharek.

Bovendien eisen KH de stukken op van SDNL die Kucharek heeft verstrekt. Tijdens de zitting kwam daar de eis van Kuijpers bij voor alle e-mail correspondentie tussen Kuijpers en SDNL. Dat wil hij als bewijs gebruiken voor een volgende zaak tegen Kucharek met een eis tot gijzeling. Kucharek heeft immers in een vorige zaak van Kuijpers na kort geding getekend dat hij deze voortaan volledig met rust zou laten. Het tegendeel gebeurde, Kucharek voerde de strijd op, en wist SDNL voor zijn kar te spannen.

Vissers: “Deze eis is ongehoord. Deze zaak is ook een phishing expeditie om bewijslast te krijgen tegen Kucharek.” Bovendien las ze tegenstrijdigheden: Kuijpers kent de stukken van Kucharek al lang en schrijf dat ze ‘vals’ zijn in de dagvaarding en voert er actie tegen, maar eist wel overhandiging door SDNL.

Ze twijfelde ook aan de grond van de schade-eis van Harff. Volgens Harff kosten de beledigingen van Kucharek zoals ‘advocaat van de maffia’ hem klanten. Maar het ergst is de sociale schade. Zo moet Harff, zei hij, bij hooggeplaatsten in de omgeving van zijn villa in Belgií«, zoals een ‘minister van staat’ uitleggen dat de aantijgingen niet waar zijn. “Het is verschrikkelijk dat te moeten doen.”

Overigens heeft Harff ook al eens een huiszoeking in diezelfde villa moeten uitleggen aan zijn vrienden in Belgií«. En het was voor SDNL een verassing dat haar doorgaans linkse boodschappen ook de hooggeplaatsten bij de Zuiderburen bereiken.

Alsnog rectificatie?

De rechter het bij de conclusie dat Kuijpers wederhoor liet lopen. Dat is jammer, maar het is een kort geding. Zo hebben bijvoorbeeld ‘columnisten’ geen plicht tot wederhoor en mogen vrijwel alles roepen. Hoe zit dat dan met internet? Iedereen min of meer columnist en geen journalist? Vergt elke beschuldiging een weerwoord?

Is het laten lopen van wederhoor door Kuijpers zijn eigen schuld? Of te laat aangeboden door SDNL toen het kalf al verdronken was? Volgens Brockhus zelf immers verspreidt de boodschap zich via internet zonder dat daar veel tegenin te brengen is. In die zin leken Kuijpers en Brockhus het formeel eens te zijn ondanks dat ze elkaar inhoudelijk veroordelen, te weten als een activistische steuntrekkende terrorist versus een ordinaire plaatboef vermomd als advocaat. Dan lijkt ook een vonnis voor de hand te liggen: alsnog wederhoor toepassen en dit publiceren in de vorm van een rectificatie en dit health first pharmacy aanbieden aan andere sites die erover berichtten.

Wat de eisen KH tot schadevergoeding betreft kan Den Bosch zijn imago van elitebeschermer in de ogen van activisten hooghouden en exorbitante schadevergoedingen voor Kleintje Muurkrant doortrekken. Dat betekent dat deze bejaarden, die afhankelijk zijn van de rechtsbijstand, op hun AOW worden gekort ten behoeve van het opknappen van de Belgische tuin van Harff.

Moreel appí¨l

Boeiend is het ‘moreel appí¨l van KH op ‘de rechterlijke macht’ vanwege de “”¦veranderde opstelling van de rechterlijke macht. Veranderd in die zin dat assertieve en repressieve vonnissen tegen de beschreven, en in dit kort geding aan de orde zijnde uitwassen in het internettijdperk dringend noodzakelijk zijn.”

Vooral de rechtbanken in Den Bosch, Amsterdam en Rotterdam zouden ‘het goede voorbeeld geven’ bij het schoonvegen van internet wat betreft onrechtmatige uitingen. Geurtsen zou die lijn moeten doortrekken wat KH betreft.

Ze wezen er fijntjes op dat de rechterlijke macht de bijzondere negatieve aandacht krijgt op de site van SDNL, daarmee ook een beroep doend op de grootmoedigheid van Geurtsen ten opzichte van die beschuldigingen van haar beroepsgeroep door SDNL.

Vissers van haar kant wees op het feit dat recent de Europese strafkamer van de rechtbank Amsterdam vier veroordelingen verworpen op grond van de vrijheid van meningsuiting verwoord in art. 10 EVRM. Tegen twee zaken gaat het OM overigens in beroep.

Van dit proces Kuijpers/Harff versus SDNL is inmiddels op de site van Kucharek een videofilm gemaakt voorafgegaan door de activistische klacht tegen tuchtrechtspraak in het algemeen misbruikt zou worden. De zaak zelf is grotendeels in audio te volgen.

Complottheorie

Dan is er een gerucht dat Kuijpers – al dan niet chantabel – een katvanger is van de AIVD of anderszins ‘elite’, die tot taak heeft het gevaarlijk maatschappelijke verzet te breken en financieel monddood te maken. In een overtreffend complotdenken wordt ook Kucharek hierbij betrokken. Het duo zou een oorlog fingeren om lastige webpublicaties erbij te lappen.

Dit zijn uiteraard onbewezen verdachtmakingen en, ten overvloede, voor deze site dus pure leugens”¦

  • Reacties

  • Nicomache | 29/06/08 om 10:53

    Uitstekend verslag. Met een literaire inleiding door de personen in de zaal een ‘gezicht’ te geven (metonymie), al is het misschien te eenvoudig om de bestuursleden van SDN weg te zetten als Simplisties Verbond typetjes. Daar gaat het in de rechtszaal ook niet om, al zal het gezicht de rechter wel iets vertellen, maar in principe is, of zou Justitia blind moeten zijn. In de procesgang zouden alleen de feiten moeten tellen.
    Bijvoorbeeld: http://www.pj-design.nl/ is weliswaar van Kucharek zelf, maar wel een site die door SDN in de lucht wordt gehouden en is voorzien van hun mailadres. Hier treedt SDN dus duidelijk op als woordvoerder van Kucharek en stelt alle documenten ter beschikking via urls. Dé documenten. Is dat verstandig? De rechter mag daarover oordelen.
    Een complot rond de affaire Kucharek lijkt me echt grote, heel grote onzin.
    De Nederlandse AIVD is vooral een overheidsdienst met mensen die keurige ambtenaren zijn en deskundig inlichtingen verzamelen, en zich richten op mensen met bijv. kennis van de Arabische taal. Haar voorganger de BVD was vooral Russian-minded (toen ik in Dienst kwam werden onder mijn lichting Russisch sprekenden geworven voor de SMID, school militaire inlichtingendienst in Harderwijk). De BVD, een leuke anecdote ter afleiding en om de Kucharek-affaire maar even te vergeten, heeft het ooit gepresteerd om, als enige westerse inlichtingendienst, een afdelingen van de CPN op te richten en die op reis richting rood oosten te sturen (aardig verhaal voor een boek of film). Dat is wel wat anders als rechtzaken voeren tegen Kucharek.

  • Ron | 29/06/08 om 12:06

    Frits Hoekstra heeft in zijn boek “In dienst van de BVD” van een dergelijke affaire naar China kond gedaan. Zou deze Frits Nicomache zijn?

  • BM | 04/07/08 om 11:35

    hmm volgens mij is het raadsvrouw “Moskowitz” Vissers…Ze vertelt er niet bij dat ze het liefje was van Mr R moskowitz. Weet er nog iemand anders leuke verhalen over V ?

Reageer op dit artikel:

*

*

Uw e-mail adres wordt niet gepubliceerd en niet aan derden verstrekt.

Omgangsvormen