Puntjes op de i 

Huizenmarkt: hebzucht de boosdoener

Zakkende huizenprijs is niet van invloed op de economische productie.

Milos Bunda reageerde met een ingezonden brief in Elsevier van 21 januari 2012:

“Philip Willems suggereert in “Geen gemorrel” (31 december 2011) dat een zakkende huizenprijs van invloed is op de economie.

De economie is echter de optelsom van alle goederen en diensten die we met z’n allen in Nederland produceren, het Bruto Nationaal Product. De huizenprijzen hebben meer met speculatie te maken op basis van het beschikbare kapitaal.

Hier zit sowieso een hoop lucht in, net als in de AEX. Het is kenmerkend dat de huizenprijzen tussen 1996 en 2006 gestegen zijn van gemiddeld € 100.000 (eengezinswoningen) tot circa €300.000 in 2007: een verdrievoudiging! (bron: de Hypotheker en CBS). Het is frappant dat de inflatie in de zelfde periode nog geen 34% bedroeg (bron: CBS).

Tot ongeveer 1998 konden mensen slechts op één salaris een hypothecaire lening krijgen, met een beperkte bijtelling van het salaris van de partner. Sinds deze regel werd afgeschaft en men op twee salarissen een lening kon krijgen en er dus meer kapitaal beschikbaar kwam in de markt, zijn de gemiddelde huizenprijzen explosief gestegen, vooral in de periode 1999-2001.

Dit soort speculaties van waarde hebben dan ook niets met de economie te maken, maar dragen wel bij aan de totale schuldenlast van de Nederlanders.

Wellicht goed voor de banken, maar omdat het onderliggende onderpand nogal wat lucht bevat, nemen de risico’s ook enorm toe. En we hebben met z’n allen gezien wat er gebeurt als het misgaat. Jammer van het vingerwijzen van Philip Willems naar de ‘linkse politici’.

Volgens mij waren we er met z’n allen bij toen het uit de hand liep. Uiteindelijk blijkt hebzucht de grootste boosdoener.”

  • Reacties

  • ldbroersma | 30/01/12 om 19:57

    Ja hoor daar gaan we weer: hebzucht!… Die gaat er altijd in zullen we maar zeggen als koek. Nou laten we het dan eens hebben over de gelegenheid. Vroeger kwam het nog al eens voor dat de vraagprijs niet overeenkwam met de taxatie. Welnu richt daar eens je aandacht op. Hoe kan het dat er zoveel hypotheek werd en wordt verstrekt? Jawel doordat de taxaties zo hoog uitvielen en uitvallen. Ook de gemeenten met hun OR hebben er vrolijk van geprofiteerd. Kortom, denk eens een keertje na!… het begint me zo langzamerhand danig te irriteren dat voeden van het schuldcomplex bij de doorsnee burger. De hebzucht zit verborgen in het woord TAXATIE, en de vraag is dan wie hebzuchtig is!… De taxateurs hebben het op een akkoordje gegooid met de hypotheekverstrekkers en de burger ingepeperd dat ze wel gek waren als ze niet gebruik zouden maken van de belastingvoordeeltjes. Nou en daar zijn de mensen dan ingetrapt. En nu zitten heel veel mensen met de gebakken peren of in angst. Dus wrijf het er maar lekker in: eigen schuld dikke bult. Overheid, banken en makelaar/taxateurs zullen je dankbaar zijn!…

  • ldbroersma | 30/01/12 om 19:59

    Correctie: OR hierboven moet uiteraard zijn: Onroerend goed belasting

  • Rob | 30/01/12 om 20:35

    Er zijn drie instanties die belang hebben bij een dure woningmarkt.
    Overheid_ die vangen dan meer WOZ en hoeven minder te betalen
    aan hypotheek aftrek.
    Banken_Die hebben flink verdient aan de te hoge hypotheken.
    Makelaars_Deze kregen behoorlijke provisie van de banken.
    De eigenaar_Als hij een huis duur verkoopt en hij wil uiteraard
    beter gaan wonen dat gaat het hem vaak meer
    kosten dus hij schiet er niets mee op.
    De eerste drie die hebben de afgelopen 20 jaar zich kapot gelachen.
    Deze huizenmarkt crisis of eigenlijk correctie zag ik 15 jaar geleden
    aankomen, alleen ik had hem al eerder verwacht.

  • Eric | 31/01/12 om 12:15

    Het is leuk om met grote woorden als Hebzucht te praten, maar de realiteit is heel veel simpeler. Als je om je heen kijkt hoe het gaat met de huizenaankoop dan zie je dat het vooral te maken heeft met onverstandig gedrag. De aankoop beslissingen zijn vooral irreel geweest en gebaseerd op de maximale woonlasten die de kopers wilden dragen. Toen de rente omlaag ging, bleef de maximaal acceptabele woonlasten gelijk. Met andere woorden: het te lenen bedrag mocht omhoog. Veel tweeverdieners hadden geld genoeg om het “huis van de dromen” te kopen, en anderen te overbieden. De marktprijs werd veel nadrukkelijker “wat een gek er voor geeft” in plaats van de zakelijke afweging “wat is deze stapel stenen waard”, en zo wordt dan ook getaxeerd. Dat is namelijk de marktprijs. Toegegeven: de banken en taxateurs hadden wellicht zakelijker moeten reageren. Maar hoe moet je dan wel de waarde van een stapel stenen bepalen, als je de betaalde bedragen buiten beschouwing wil laten? Ingewikkeld. Let wel: ik ben niet bepaald een liefhebber van fratsen van de financiele branche, zij staan bij mij onderaan op de lijst van betrouwbare leveranciers.

    Nog even over hebzucht: Als je het daarover wil hebben, dan is eerder Statuszucht op z’n plaats: het mooiste huis. Hebzucht duidt namelijk op bezit, en bij veel hypotheken is het bezit namelijk fractioneel (aflossingsvrij). Maar ik houd het gewoon op te veel emotie, te weinig zakelijk.

  • Berend | 31/01/12 om 13:32

    Het is nog veel simpeler. Door een kunstmatig woningtekort in de huursector te creëren worden mensen geprest een huis te kopen. De prijzen werden door de (groot)huizenbezitter torenhoog opgedreven. Nu worden dezelfde mensen massaal uit hun koopwoning gezet omdat de hoge hypotheekrente niet meer kunnen betalen en komen de huizen weer in handen van de (groot) huizenbezitters. Zodra de ‘markt’ weer aantrekt, mogen dezelfde schlemielen opnieuw hun zelfde huis, voor een veel te hoog bedrag terugkopen. Ra ra, wie heeft dit bedacht.

  • ldbroersma | 31/01/12 om 13:43

    Beste Eric, blijft het samenspel van makelaars, taxateurs,hypotheekverstrekkers en overheden die de huizenprijzen hebben opgedreven, omdat ze er allemaal profijt van hadden. Als er al mensen waren die boven de taxatiewaarde gingen vragen en bieden dan moet je je afvragen hoe ze dat hebben kunnen financieren.
    De hele huis-en hypotheekmarkt is er een die gebaseerd is op oplichterij. Dom van ons mensen dat we ons laten oplichten, en ja de drijfveren zullen ongetwijfeld liggen in zaken als prestige, status en hebzucht. Neemt niet weg dat de oplichters daarmee niet vrijgepleit zijn. In tegendeel, het blijven oplichters, hoe je’t ook wendt of keert. Ze hebben geld geleend op basis van niet bestaande tegoeden. Tja dan kan je wel heel veel geld uitlenen. Papier is geduldig zullen we maar zeggen. En waarom neem ik het dan op voor de slachtoffers? Omdat die de rekening krijgen gepresenteerd.

  • Transformator | 04/02/12 om 17:52

    Dat een potentiële huizenkoper drie keer zoveel moet lenen voor hetzelfde hoopje stenen, dat lijkt me geen vorm van hebzucht van die koper, eerder een extreme vorm van lastenverzwaring in een krap gehouden huizenmarkt. Ik zou meer onderzoek willen hebben naar het afschaffen van genoemde regel in 1998. Wie en vooral waarom. De onderbouwing van het afschaffen is volgens mij de moeite van het lezen zeker waard en komt meer in de buurt van de bron van alle ellende. Dat dit naar mijn vermoeden niets te maken heeft met huizenkopers, of met de groep particuliere speculanten op de huizenmarkt, lijkt mij vanuit deze optiek voor de hand liggend. Hebzucht? Follow the money.

Reageer op dit artikel:

*
To prove you're a person (not a spam script), type the security word shown in the picture. Click on the picture to hear an audio file of the word.
Click to hear an audio file of the anti-spam word

Uw e-mail adres wordt niet gepubliceerd en niet aan derden verstrekt.

Omgangsvormen