Geloofwaardigheid en mystiek 

Lance Armstrong en Bert Wagendorp

De wisselwerking tussen perfecte mystiek en de zucht naar geloofwaardigheid.

“I view this situation as one big lie that I repeated a lot of times,” he said. “I know the truth. The truth isn’t what was out there. The truth isn’t what I said…It’s just this mythic perfect story and it wasn’t true,

Alle overwinningen van Lance Armstrong in de Tour de France kwamen met behulp van doping tot stand. Altijd loog hij erover. De boeiende fragmenten uit de bekentenis bij Oprah Winfrey

Theo Koomen schreef in 1974 ’25 jaar doping’, ging dus terug naar 1949. Er staat ook een recencente dopingeschiedenis online en op Wikipedia een lijst met betrapte sporters. Onbnekend was het niet, maar we willen sprookjes en krijgen die.

Fraai is een verhaal van Peter Winnen uit 2007 over wielrennen als Katholieke sport: bedriegen en vergeven worden:

“Ik ben oud-beroepswielrenner, en heb elf jaar geleefd in het parallelle universum dat steeds pregnanter in kaart wordt gebracht als een moeras van list en bedrog. Zeg wielrennen en je zegt doping.”

Toch schrijft hij dat het effect voornamelijk in de eerste decennia psychologisch was, tenzij de doserinen exact goed waren. En dan:

“De annexatie van de epo, eind jaren tachtig, bracht een aardschok teweeg. Voor het eerst in de wielergeschiedenis stond de beste dokter op het podium…Een helse bewapeningswedloop kwam op gang die tot op de dag van vandaag voortduurt. Leugen en waarheid, er is geen verschil meer.”

Winnen veroordeelt vervolgens niettemin de heksenjacht op, annex het aan de schandpaal nagelen van wielrenners: “De ijver, de gretigheid, nee de totalitaire wellust waarmee de strijd tegen doping wordt gevoerd, druist in tegen de meest elementaire rechten van de mens.”

Bert Wagendorp (oto), geen katholiek, maar Calvinist, zette die lijn door in een prachtig artikel in de Volkskrant waarin hij het jagen op Armstrong als zondebok afwees:

“Geloofwaardigheid hangt sterk af van de voorwaarden die je eraan stelt. De Tourzeges van Lance Armstrong zijn bijvoorbeeld ongeloofwaardig verklaard. Doping, luidt het moderne credo, vernietigt de geloofwaardigheid…Volledige zuiverheid en absolute eerlijkheid waren nog geen dwingende voorwaarden voor geloofwaardigheid…

…De geloofwaardigheid in het wielrennen was heel lang de geloofwaardigheid van de toneelspeler. Het is niet de echte Hamlet die we horen zeggen: ‘There is nothing either good or bad, but thinking makes it so.’ Het is een toneelspeler. Maar de afspraak is dat we, zo lang het spel duurt, geloven dat hij de koning is.”

De verrassende heftigheid en de details van de bekentenis van Armstrong moesten toen nog komen. Zo
loog Armstrong tegen zijn zoon ook glashard, die hem (dus) bleef verdedigen. Spijt komt te laat. De Britse Tourwinnaar Wiggins vind dat de grens die hij niet overgaat.

Wagendorp raakte wel de kern van deze site, in tegenstelling tot wat zijn collega Sheila Sitalising – die steeds beter wordt – vermoedde in een tweet: “…overigens wel vermoeiend als je overal een complot in ziet, lijkt me. Of is het te doen…)”

M’n antwoord: “Nederlandjers zijn te naïef voor complotten, begaan stommiteiten.”

Het merendeel van de leugens op deze site betreffen domme streken. Een kleiner deel betreft het optuigen van luchtkastelen, zoals Wagendorp ze beschrijft, waar velen belang bij hebben en/of van genieten.

Daarvan vormt weer een kleiner deel de complotten. Vaak is sprake van mythomanen, mensen die in hun eigen sprookjes gaan geloven omdat de omgeving er behoefte aan heeft. Adoratie helpt een handje. Eigenlijk zijn dat de leukste leugens…

Complotten zijn er wel, ook in het wielrennen. De Rabobank tuigde er een op en verliet op die reden de profsponsoring, en ook Lance’ pillen- en spuitimperium was veel meer dan een stommiteit of mythomanie. Zie de Leugens top-10 van 2012.

Reageer op dit artikel:

*

*

Uw e-mail adres wordt niet gepubliceerd en niet aan derden verstrekt.

Omgangsvormen