Wie is nu nalef: U of ik? 

Wie zal op de blaren zitten, ING of Henk en Ingrid?

Ik zou alle partijen, met name de partijen die door dik en dun Eurolanden in nood willen steunen via het ESM, de volgende vraag willen voorleggen:

Stel ik ben een vermogende Nederlander (quod non), of een pensioenfonds, of een bank als ING. In Nederland krijg ik slechts 2 procent rente op een spaarrekening. Ik moet 1,2 procent vermogensbelasting betalen. Zo erodeert mijn vermogen gaandeweg.

Ik kijk verlekkerd naar de 6 procent rente die ik krijg op een Spaanse staatsobligatie. Ik koop dus een hele partij van die rommel, want U, fractieleiders, heeft mij publiekelijk via TV-debatten gegarandeerd dat U Spanje door dik en dun zult steunen.

Ondanks alle pogingen van Spanje, lukt het dat land niet om zijn financiën op orde te brengen, domweg omdat zijn economie niet concurrerend is. Wat is dan de situatie? U heeft mij als rijke Nederlander, of ING als goed lobbyende bank, een garantie gegeven waarvoor belastingbetalende Henk en Ingrid borg staan. Hoe langer u garant staat, hoe meer geld in Spanje wordt geparkeerd en hoe duurder het voor Nederland wordt als Spanje uiteindelijk toch failliet gaat. Immers, ING is te groot om failliet te laten gaan.

Kortom, uw standpunt geeft heel perverse prikkels aan de markt.

Kom nou niet aan met een bankenunie of zelfs een politieke unie. De aanleiding voor de 80-jarige oorlog was dat Nederland niet 10 procent belasting aan Spanje wilde betalen. De Engelsen hebben tot 3 keer toe verhinderd dat er een nieuw Romeins Rijk zou ontstaan (Philips II – foto -, Napoleon, Hitler).

Zij zullen er ook zeker niet aan deelnemen. En een Franse President met een atoomarsenaal in de Provence voert zijn eigen buitenlandse politiek; trekt zich echt niets aan van Ollie Rehn, die alleen goed is voor de kleintjes.

Wie is er nu naïef? U of ik? Links om of rechts om gaat dit ondoordachte euroavontuur ons heel veel geld kosten. De vraag is alleen wie op de blaren gaat zitten: ING of Henk en Ingrid.

Mijn advies: houd volgende keer een referendum als u zo’n besluit neemt. 16 miljoen mensen weten meer dan 150! En nog belangrijker: het is hun geld waarover u beslist. Mochten ze verkeerd beslissen, dan kunnen ze u tenminste niets verwijten.

*) Dit verscheen ook als ingezonden brief in de Volkskrant van 8 september 2012

Reageer op dit artikel:

*

*

Uw e-mail adres wordt niet gepubliceerd en niet aan derden verstrekt.

Omgangsvormen