Eéén van de vele in een reeks 

Openbaar Ministerie in de fout

Man verdachte van zware misdaad gemaakt na louter verzoek om informatie uit Duitsland.

Gelezen: Over Misbruik Gesproken – Paul Bosman

Journalist Paul Bosman werd beschuldigd van kindermisbruik zonder dat daar enig bewijsmateriaal voor was. Hij zou drie meisjes op het Duitse Waddeneiland Norderney de duinen ingelokt hebben. In werkelijkheid deed hij verslag van een sportevenement kilometers verderop. In het boek ”˜Over misbruik gesproken’ beschuldigt Bosman het Openbaar Ministerie van leugens en overtreding van de wet.

In december 2006 kreeg Bosman het verzoek om voor de Groningse rechtbank te verschijnen. Het OM, noch de rechtbank konden hem vertellen waarvan hij verdacht werd omdat de stukken nog niet aangekomen zouden zijn. Het bleek om een Duits verzoek om zijn DNA de gaan.

In Duitsland is de DNA-wet soepel: er kan gemakkelijk genetisch materiaal gevraagd worden van personen die in een dossier van een strafzaak voorkomen. Dat is in Nederland veel strenger, daar moet iemand eerst een serieuze verdachte zijn.

In het Duitse dossier stond Bosman als ”˜ Tatverdí¤chtiger in Betracht’ ofwel ”˜mogelijke verdachte’. Bosman: “Ik kon nooit verdachte zijn omdat er geen enkel onderzoek naar mij was gedaan en er helemaal geen bewijs tegen mij was. Officier Van Den Broek heeft in deze zaak zijn ambtseed ernstig geschonden.”

Allereerst vorderde Van den Broek begin 2006 gegevens van Bosman terwijl hij geen verdachte wqas van een ernstig delict. Omdat er geen onderzoek was gedaan kon Bosman geen verdachte zijn. Volgens Bosman wist Van den Broek na vergelijking van Bosmans foto met de compositietekening van de verdachte dat er geen gelijkenis was, maar hem toch als verdachte aangemerkt.

Daarnaast liet de officier voor Bosman ontlastend bewijs achterwege in het dossier voor de rechtbank stuurde. Ook weigerde Van den Broek Bosman en zijn advocaat inzage in het dossier.

Tijdens de rechtszitting werd Bosmans door de rechter-commisaris dringend geadviseerd om DNA af te staan, anders riskeerde hij een internationaal arrestatiebevel. Bosman weigerde uit principe DNA af te staan.

Bosman werd verdachte-af na contact met Duitsland: “Toen ik het Duitse OM uiteindelijk zelf sprak reageerden ze verbaasd. Er had nooit een arrestatiebevel bestaan.”

Een woordvoerder van het OM beaamt dat er in Nederland geen onderzoek is geweest: “Dat was niet onze verantwoordelijkheid omdat het om een Duits onderzoek ging. Wij vertrouwden erop dat het onderzoek in Duitsland was gedaan en voldeden alleen maar aan de vraag om DNA uit Duitsland.”

Volgens Bosman is dit argument een leugen. “Uit het rechtshulpverzoek van Duitsland blijkt dat Nederland het onderzoek moest doen, Duitsland heeft namelijk geen enkele bevoegdheid of opsporingsmogelijkheid in Nederland. Het enige ”˜onderzoek’ dat het Nederlandse OM deed was het vergelijken van mijn pasfoto met de compositietekening van de verdachte.”

Het OM blijft volhouden dat hij aanvankelijk wel degelijk als verdachte werd aangemerkt in Duitsland. “Het rechtssysteem in Duitsland werkt anders dan hier,”aldus de woordvoerder, “er bestaat daar een grijs gebied tussen verdachte en niet-verdachte waar Bosman precies in viel. Volgens het Duitse OM moest hij in ons zwart-wit systeem wel als verdachte aangemerkt worden. Later heeft Duitsland gezegd dat we het verkeerd begrepen hadden, dat hij inderdaad alleen een mogelijke verdachte was.”

Het college van Procureurs -Generaal gaf toe dat de Duitse zin, waaruit bleek dat hij verdachte was waar ernstige bezwaren tegen bestaan, verkeerd vertaald was. Maar het OM ontkent de beschuldiging dat Bosman slachtoffer was van een onwettelijke juridische constructie.

Bosman voerde bijna twee jaar strijd tegen het OM. Het college van Procureurs-Generaal bood uiteindelijke haar excuses aan over de ongelukkige samenloop van omstandigheden. Bosman kreeg een bedrag van 7500 euro. Bosman: “Ze verontschuldigen zich voor het gevoel van ongemak dat bij mij is ontstaan, maar geven niet toe dat er fouten zijn gemaakt en dat de officier onwettelijk heeft gehandeld.”

De zaak Norderney, waarin Bosman verdachte was, is één van de 90 zaken van vermeend falende officieren die Zembla noemde, onder het bewind van Harm Brouwer (foto).

Reageer op dit artikel:

*

*

Uw e-mail adres wordt niet gepubliceerd en niet aan derden verstrekt.

Omgangsvormen